Futbol * Sinema * Bira

Dead Man's Shoes

2012-01-21T23:18:00.000+02:00

“Tanrı onları bağışlayacak. Onları bağışlayacak ve cennetin kapılarını açacak.
Bunu kabullenemem...

İntikam filmi ise mevzu Oldboy bir, Dead Man's Shoes ikidir benim nazarımda ki Shane Meadows ne çekse izlerim, insana dair nokta atışı yapan derinlere nüfus eden, müzikleri olağanüstü kullanan, sıradan gibi görünen oyuncular seçip maksimum verim alan, bizi bizden alan adam Sahne abi...

İntikam kadar pişmanlığın da filmi aynı zamanda, fazla söz etmek istemiyorum tüyo verip de izlemeyenlere ayıp olur, tekrar tekrar izlenesi filmlerden kendisi hala izlemeyenler varsa. Görmezden gelen topluma da tokat babında, bir ayıba sessiz kalmak sizi kurtarmıyor suya sabuna dokunmayan korkak vatandaş!..

Ninna Ninna

2012-01-13T17:29:00.001+02:00

The Soparanos'ta 6.sezon bölümlerinden biri daha biterken henüz vokalin sesini duyar duymaz acayip oldum yahu, bu ne müzik bu ne ses arkadaş.
Şaheserin adı "ninna ninna" , epeyce eski italyan folk eseri ki sahibi bilinmiyor galiba, anonim diyelim:)

hep çalsın dinlerim diyebileceğim şarkılara yenisi eklendi ama harbiden mükemmel ama cızırtılı o hoş plak seslerinden geliyor sanki ses, anlamasak da hissediyoruz bişeyler sayın abim...

Damages

2012-01-02T20:16:00.000+02:00

2007 yılı itibariyle hayatımıza giren geçtiğimiz yıl kriz ardından güç bela 4.sezonu çekilen ve 5.sezonu beklenen ki final sezonu olası, harika dizi şeysi Damages. Hukuk mevzuları, yasadaki boşluklar, türlü entrikalar babında dizinin adı da tazminat manasında kullanılıyor yanılmıyorsam. Özellikle benim gibi drama tarzı dizileri sevenler için bulunmaz nimet. Az tanınmış ama abartısız harika oyunculardan maksimum verim alınmış, senaryosu, kurgusu dehşetengiz. Keza flashback ve flashforward olayını lost misali bokunu çıkarmadan tam tadında vermeleri de ayrı güzellik.

Genel dizilerin yapısı ve sinemada hatta başrolde hastası olduğumuz Glenn Close'un oynadığı Patty Hewes gibi baskın ve onun etrafında dönen bir kurgu pek görmedim şahsen. Genelde erkek adamlar savaşır hatunlar fonda estetik amaçlı kulanılır malesef durum bu. Ama burda tam tersi diyebiliriz. Bu kadar güçlü, narsist, başarı odaklı, acımasız ve bir o kadar yalnız bir karakter Patty Hewes. Diğer karakterler, olaylar, durumlar da tek taraflı bakılmadan hatta çoğu zaman 4.sezonda olduğu gibi ülke politikalarını kalaylama derecesine varan eleştirel bir tutum sözkonusu. Ken Loach'un son olarak değindiği gibi burda da Amerikalı askerlerin taşeron güvenlik firmalarını denizaşırı ülkelerde kullanıp vuku bulan onlarca illegal duruma değiniliyor. Günümüz dünyasıyla paralel gayet güzel şekilde izleniyor efendim.
Önceki sezonlarda bir sahnede fonda Sabahat Akkiraz'ın dsa bir şarkısını duymak mümkün:)

Tribünden Palavra Anılar

2012-01-02T14:07:00.001+02:00

Beşiktaş her dönemde, "Futbol erkek oyunudur!" sözünün kalesiydi.

...Baba Hakkı kendisine tekme atan Adnan'a tokatı yapıştırmıştı. Neler oldu, nasıl ayrıldılar, gözümün önünde yok ama böyle bir durumdan sonra bugün ne olur, hakem ne yapar?
O gün oyuncular yatıştırılmış, maç devam etmişti...
**

Baba Hakkı'nın bir de Melih Bey'i kovalama olayı dillere destandı. Melih BeyFenerbahçe'de santrafor oynayan ünlü bir atletti. İşte Baba Hakkı, ne olduysa, bir Fenerbahçe-Beşiktaş maçında Melih Beye kızıpüstüne yürüyünce, atletimiz kaçmak gereği duymuş.
Melih Bey önde Baba Hakkı arkada sahayı bir tur dönmüşler. Öbür oyuncular şaşkın onlara bakarlarmış...

**
Baba Hakkı Karagümrük'e gidip semt maçlarını izliyor, oradan gözüne kestirdiği oyuncuları transfer ediyormuş. Bu gençleri hep sokak arlarından bulmuş.
Onlarla antrenmanlarda kendi ilgileniyor, nasıl oynamaları gerektiğini iyice anlatıp öyle alıyormuş takıma. Sıkıysa Baba'nın istediği gibi oynamasınlar!..
Beşiktaş o yıl Karagümrük'ten toplama gençlerle şampiyon olmuştu.

**

Bir keresinde de Baba Hakkı kornerden gol atan takım arkadaşı Şükrü'yü kovalamıştı. Tribünler bile bir yorum yapamamışlardı bu olaya. Geçenlerde bir anı yazısından öğrendim nedenini. Şükrü korneri atacağı sırada Bab Hakkı, "Pas ver," demiş. Şükrü dinlemeyip atmış korneri. Gol olmuş.
Tam sevinçle kollarını kaldırırken bakmış Baba Hakkı üstüne doğru koşuyor.
Söz dinleyip pas vermediği için kaptanın kızdığını sanarak kaçmaya başlamış.
Oysa Baba Hakkı onu öpmeye geliyormuş...

tribünden palavra anılar / memet fuat

ufacık ama bir o kadar da büyük kitap eski anılar ya da rivayetler...
fotoğraftaki gazete küpüründe yazan olay da ayrı mevzu. Harp Okulu ile karşılaşan Beşiktaş ilk yarı sonunda soyunma odasına 3-0 yenik girer. Baba Hakkı dönüş biletlerini alır eline, Bu maçı alamazsanız yırtarım allahıma tadında bir konuşma yapar. Hem korku hem de inanılmaz bir saygıları varmış topçuların, ulan niye o zaman doğmadım dedirtir. Maç sonucu mu? 3-6 olmuş, yayan gitmekten kurtulmuş bizimkiler:)

Yılbaşı, Yılsonu, 2012, Mayalar Haklı Çıksa Keşke vesaire

2011-12-31T14:00:00.000+02:00

Alternatif yılbaşı olarak, kararında bira -bomonti ve tuborg tavsiye edilir- fonda türk sanat müziği ya da rahmetli tenor ömer yılmazın seslendirdiği mükemmel türküler, ardından sevilen filmlerden tercihen: pulp fiction, lock stock and two smoking barrels, tuzlu fıstık pringlesın sarı olanından ve abur cubur... İyi seneler, ne kadar iyi olabilirse artık:)

''Televizyon denilen bu orospu çocuğunu seyredip sıkıntını dağıtmaya çalıştığında, yalnızca kendini kötü daha da kötü hissediyordun. Bitip tükenmeden birbiri ardına anlamsız yüzler geçiyordu karşından. İçlerinde birkaç tane ünlünün de bulunduğu sonsuz bir aptallar resmi geçidiydi televizyon. Eğlence programları güldürmüyordu, dramalar da dördüncü sınıf şeylerdi.''

Bukowski

Vefa

2011-12-22T12:51:00.001+02:00

Fotoğraf çok şey anlatıyor, başkaldırıya karşı tüm insani duygularla birlikte hareket eden 3 adamın hikayesi. Modern zamanlara göre kaybeden ama asıl kazanan adamlar onlar.
1968 olimpiyatları 200 metrede kazannalar ödül törenine çıktıklarında siyah eldivenli iki afro amerikalı Tommie Smith ve John Carlos atlet spor tarihine geçmişti bile. Sporu da aşıp dünya gündemine oturmuşlar hatta günümüzde bile duvarlarda posterleri asılı durmakta birçoklarının...
Kariyerleri de o an bitmişti. Seramonide hep gözlerden kaçan üçüncü kişi ise bir beyaz, Avustralyalı Peter Norman. Bu protestoyu birlikte hazırlamışlar, Norman da insan haklarına dair bir rozeti iğnelemiş sol yanına, ülkesine döndüğünde onun da sonu gelmiş haliyle siyahların hakkını savunan biri nasıl barınabilirdi ki hele o dönemlerde. Bu üç kaybeden hep görüşmüşler, haberleşmişler, velhasıl yakın zamanda Avustralyalı Peter Norman vefat ettiğinde tabutu taşıyanlar tabiki Tommie Smith ve John Carlos olmuş...

Ey Özgürlük

2011-12-15T13:26:00.000+02:00

Uzun zaman sonra yüzlerin güldüğü, sağlam bir maçla paça biçilemez mutlulukla bir günü tamamlarken trainspotting'den çalmak zorunda olduğum alıntıyla bitireyim. Fernandes'in topa vurduğu ve kapalının uçtuğu gol anı için ve niceleri için söylenebilir...

"yaşadığın en güzel orgazmı düşün , bunu binle çarp , bu bile yaşayacağın zevk yanında bir hiç kalır"

demiş...

2011-12-13T23:06:00.001+02:00

''Kendimi bir şişe kola gibi hissetmeye başlamıştım. Ve çevremde beni popüler bir şişe haline getirmek için pazarlama dolapları dönüyordu. Ve bilirsin, kolanın tadı bok gibidir. Ama her yerde posterleri vardır, o yüzden insanlar satın alır. İşte ben de bok gibi bir tadım varmış ve sebepsiz yere satın alınıyormuşum gibi hissediyordum.''

Heath Ledger

Old Boy OST - The Last Waltz

2011-12-11T12:11:00.002+02:00

Naked

2011-12-09T23:16:00.000+02:00

...
-mahşer günü geldiginde
mahşerin kendisi...
o evrim sıçramasi sürecinin
bir parçasi olmus olacak.
-evet. her ne olursa olsun...
insanoglu yok olmayacaktır.
-yok olmalı. mahserin en temel tanımında...
insanoglu en azindan madde biçimini
alıp dogru yok olacaktir.
-"madde biçimi" derken
ne demek istiyorsun?
-evrimleşecek.
-neye doğru?
-maddenin ötesindeki bir şeye.
saf düşünceden oluşan türlere.
katılıyor musun?
-evet. hayalet gibi bir şey.
-hayır hayaletle alakası yok
seni korkak ibne!
algı kapasitemizin dışında
birşeye.
evrensel bir bilince.
tanrıya
ki o da aynı mantıkla...
zamanın ta kendisidir.
-sen tanrıya inanmiyorsun ki!
-tanrıya elbette inanıyorum.
bak Brian sorun şu ki...
tanrı nefret dolu bir tanrıdır.
bunun sebebi...
tanrı iyi olsaydı
şeytanın dünyada ne işi olurdu?
acı, nefret
açgözlülük ve savaşlar neden var?
hiç mantıklı değil.
fakat eğer tanrı boktan bir piç ise
"dünyada iyilik neden var?" diye sorabilirsin.
"aşk umut ve zevk neden var?"
diye sorabilirsin.
gel şununla yüzleşelim.
iyi kötü tarafindan düzülmek için vardır.
iyinin yadsınamaz varlığı
kötünün hava basmasini sağlar.
bu yüzden tanrı kötüdür.
ve kaç tane geçmiş ya da gelecek
varlığın olursa olsun...
bunların tümü acı ve ıstırap
ve hastalık ve ölüm tarafindan...
delik deşik edilecektir.
görüyorsun brian tanrı seni sevmiyor.
tanrı seni küçümsüyor.
yani hiç umut yok...
ve insanoğlu sadece
şeytanın kendi kendini yarattiğı...
cihazın bir bileşeni.
katılıyor musun?
temelde benim söylediğim...
bir kaç tane yumurta kırmadan
omlet yapamazsin...
ve insanoğlu sadece kırık
bir yumurtadır...

''ve omlet... berbat kokuyor.''

R.I.P.

2011-12-04T20:22:00.000+02:00

“Savunmacılara çalım atmak diktatörlere çalım atmaktan daha kolay…
Siz zoru başaracak, Brezilya’ya demokrasi şampiyonluğunu getireceksiniz!”

Socrates

Gelecek Uzun Sürer

2011-12-04T14:31:00.000+02:00

"savaş bir gün biterse kendimize şunu sormalıyız, peki ya ölüleri ne yapacağız, neden öldüler?"
cesare pavese

Sonbahar ile gönüllerimizi fetheden Özcan Alper daha ikinci filmiyle her işi takip edilecekelr listesine eklendi bile. İlk filmi Sonbahar'da Yusuf ve Elka'nın imkansız aşkına benzer bir imkansız aşk, benzer acılar, yaşananlar, kürt meselesine dair tokat gibi çarpan gerçek hikayeler, Dİyarbakır'ın hikayesi bir yandan filme evsahipliği yapan şehrin güzelliklerini görmek mümkün.
Özellikle faili meçhuller-gidenler kadar kalanların bu sebepten daha çok doğudaki kadınların hikayesi bu film, filmde Sumru'nun araştırdığı tez konusu olan anadolunun ağıtları yakışmış. Yönetmenin Sonbahar'da olduğu gibi görüntüye dair ayrıntıları, harika ve çeşitli müzik örnekleri bu filmde de mevcut keza edebiyat göndermeleri de...
Açılış ve final sahnesi olarak şimdiden en iyiler arasında yerini almıştır acayip güzeldi hele ki açılış sahnesi. Yine korsan dvdci ahmet ki çok güzel bir karakter, uyku tutmayıp bir sigara yakıp başladığı monolog Masumiyet'ten beri gördüğüm en iyisi diyebilirim.
Hüzünlü, acı, bir o kadar gerçek bir film yapmış bizi düşüncelere boğarak Özcan Alper.İyi de etmiş, ben sevdim sayın abim, yeni projelerini beklemeye bile başladım hatta...

Brotherhood

2011-12-02T12:02:00.000+02:00

C3-PO & r2-d2

Gustavo Santaolalla

2011-11-29T15:44:00.000+02:00

Kim lan bu? demeden evvel yapılabilecek en güzel enstrümantal eserlerin sahibi, Amores Perros, Brokeback Mountain, 21 gram, Babel, diarios de motocicleta ve son olarak Biutişful filminde de bu abinin müziklerini görüyoruz, keza yine bu filmlerde ün yaptıktan sonra birçok filmde eserleri kullanıldı hatta Deadwood gibi caanım dizi de dahil buna, dinliyoruz kendimizden geçiyoruz sayın abim. Igazu, The Wings, Apertura, De Ushuaia a la Quiaca ve bir dolusu hayatınızın soundtracki olabilecek düzeyde muhteşmeler...Hastasıyız ama klişe tabirle değil harbiden ve derinden:)

Igazu

De Ushuaia a la Quiaca

Gezici Festival Geldi Haanım!

2011-11-29T15:26:00.000+02:00

Her yıl zor şartlara tüm desteksizliğe rağmen yine yollarda Gezici Festival. Her yıl olduğu gibi yolculuğuna Ankara’dan başlayacak. Başkentte gerçekleşecek 2-8 Aralık’taki gösterimlerin ardından 9-12 Aralık tarihleri arasında Sinop’a ve 14-18 Aralık’ta da İzmir’e konuk olacak.
Dünya Sineması’ndan ödüllü filmler, Türkiye sinemasından son örnekler, Dardenne Kardeşler toplu gösterimi, ‘Arap Baharı’nı perdeye yansıtan filmler, Finlandiya’dan ve Fin sinemasının üstadı Kaurismäki’den kısalar, Zeki Demirkubuz’un ‘Kıskandığı Amerikan Filmleri’ bu yılki Gezici Festival’in programında.

Güzel programıyla göz kırpıyor keza bilet fiyatlarıyla da öyle. Gündüz 12.15 seansları 2,5 tl, öğlen seansları 5tl gibi harika fiyatlarla izlememek için pek bahane bırakmamışlar geçtiğimiz yıllardaki gibi.
Zeki Demirkubuz, Özcan Alper gibi isimler de bulunacak Zeki abi kıskandığı amerikan filmlerini ki Geceyarısı Kovboyu'nda bulunacakmış ve sunumunu yapacak, Özcan Alper de kendi filmi Gelecek Uzun Sürer'i takdim edecek. Daha fazla bilgi ve program için www.gezicifestival.org/ . E hadi rastgele...

Biutiful, Inarritu ve Yılmaz Güney

2011-10-31T22:48:00.000+02:00

Meksika'da bir adam hayatı hakkında ne yapacağına karar vermemişken, bir gün bir film izler ve yönetmen olmaya karar verir. O adam 'Amores Perros/ Paramparça, Aşklar ve Köpekler', '21 Gram' ve 'Babel' gibi filmlerin yönetmeni Alejandro González Iñárritu, izlediği film ise 'Yol'.

Bu şaşırtan detayı geçenlerde Cüneyt Cebenoyan yinelemişti ekranlardan. Costa Gavras gibi dev bir yönetmen onu auteur olarak nitelendirmişti yine ki bu ayrı mevzu kıymetini anlayacağız gün geçtikçe bu değerlerin.

Biutiful ile tekrar yenilenme, bitti ya da hep kendini tekra ediyor dedirtmemek için belki de son şanstı Inarritu için, 12den vurmuş açıkçası, komalara soktu bizi, insanın boğazına yumruk gibi oturan cinsten...
Guillermo ile kimyaları nefisti senaryoda guillermo abinin kalemi bizi bizden alsa da kendi yolunu çizmeyi tercih etti, inarritu bu kez senaryoya kendisi de eğilmiş haliyle bu sefer çarpışan mevzular, kesişen hayatlar hadisesine son vermiş kendisi açısından iyi de olmuştur bu açıdan. Gücünü ana karakterden hayatın tüm acımasız gerçeklerinden ve Barcelonanın arka sokaklarından almış.

Hikayedeki kapitalizmin gerçek yüzü olan, çinli işçiler, afrikalı göçmenler, bir hiç uğruna yitip giden hayatlar, insanlığın değerinin eksilerde gezdiği manzaralar hemen hemen aynen Gomorra kitabında geçmekteydi. Özellikle tekstil olmak üzere ünlüleri bile giydiren düşük maliyetli sömürü düzeni, balık istifi yaşayan insancıklar ve daha nicesi...
Filmle alakalı birşey diyemiyorum bitirdi bizi inarritu ki 150 dakikaya dayanan süresine rağmen hertürlü izleniyor herşey dozunda ayarlanmış. Filmi değil Javier Bardem'i bile izlemek yeterli, bu adam bu iş için yaratılmış, iyi ki var dedirtiyor bilmem kaçıncı kez. Kendin yaşasan bu kadar etkilenmezsin lan yemin ediyorum yahu, mahvettiler akşam vakti. Müzikler de inarritu'nun her filmindeki gibi şahaneydi eklememek ayıp olurdu...
Bu arada Javier Bardem'in canlandırdığı Uxbal karakterinin Espanyol taraftarı olması, parasını espanyol tozluğunun içine saklaması da ayrı bir ayrıntıydı...

Feyyaz #7

2011-10-30T13:26:00.003+02:00

Zeki Demirkubuz'un kardeşi Cemil'in sabahın köründe acaba ne yapıyodur diye merak etmesi boşunba değil, acayip bir adamdı Feyyaz nevi şahsına münhasır hesabı. Kıymeti pek bilinemeyenlerden, Beşiktaş ve ülke tarihinin en yetenekli golcülerindendi ki 90yılından aşağıdaki çok bilinen 5-1 biten maçta biraz sabırlı olup Feyyaz'ın golünü izlemek yeterli. Bu tarz golü Bergkamp atardı, ikisini de seviyorum estetik adamlar, futbol sanatçıları. 7 numarayı quaresma ile değil Feyyaz ile sevdik biz sayın abim...

Deplasman Hakkımız...

2011-10-28T13:37:00.001+03:00

yollar var yollar uzun, hüzündür sonu hüzün...hesabı yine hakkaten hüzün oldu ama canı sağolsun ne diyebiliriz ki başka. Keşke biraz yürekli oynasaydık, topu tutabilseydik, her gol attığımız ertesi kendi sahamıza kapanmak yerine aksine rakip afallamışken üzerine gidebilseydik. Yıllar önce Kleberson'un uzaklardan attığı muhteşem golün güme gitmesi gibi Simao'nun acayip golü güme gitmeseydi...
Quaresma 2.golün ortası dışında tüm topları ezdi bitirdi ve hala tribünler takımdan çok ona bağırıyor hala. Egemen, Ernst gibi yürekli topçular lazım bize isim yapmış kendini kurtarmaya çalışanlar değil ya neyse...
Tribünler semt eskisi gibiydi sanki pozitif bir hava vardı az da olsa. Benim adıma en güzel şey tabi yolllara düşmek, eş dost görmekle beraber askerlik arkadaşımı görmek oldu dünden elde kalan.
Ve Simao'nun muhteşem golü ardından gelen yıkılma o gol sevinci neydi lan öyle, ayakkabımı aradım golden sonra öyle. Kabul etmesi zor olsa da tribünler tatsız tutsuz değişik değişik çoluk çocuklar ona buna bağırıyo falan tribüncülük öğretmeye kalkıyolar, takımdan çok fenere küfürle ilgileniyorla ve takım 2-1 galipken daha 70.dakikada makaralar başlıyo holey çekmeler falan ki sonra herzamanki gibi göt oluyoruz tabir-i caizse...
Sağa sola salça olmadan deplasman tribününe giren, yasakçı zihniyete karşı duran herkese selam olsun, bu arada fenerde caner acayip bir top oynadı sanki dün, takımı adına en iyi adamdı ya da bana öyle geldi. Son dakikalarda yediğimiz gol ve hayalkırıklığı maç sonundaki atkı atma olayını da gölgede bıraktı tabi...

pis moruğun notları

2011-10-26T13:03:00.000+03:00

bir hafta kalıp içtim, kiranın bitmesini bekleyerek, sonra da Village'in dışında bir oda tuttum. derli toplu büyükçe bir odaydı ve çok ucuzdu, nedenini anlayamamıştım. köşede bir bar buldum, bütün gün oturup bira içtim. param hızla tükeniyordu, ama her zamanki gibi nefret ediyordum iş aramaktan. sarhoş ve aç geçirdiğim her dakikanın benim için özel bir anlamı vardı. o gece iki şişe porto şarabı alıp odama çıktım. soyundum, bir bardak bulup ilk şarabı koydum ve karanlıkta yatağa uzandım. işte o zaman anladım odanın neden bu kadar ucuz olduğunu. "L" treni pencerenin önünden geçiyordu. durak pencerenin önündeydi. tam önümde. odanın tamamı trenin ışığı ile aydınlanıyordu. ve bir tren dolusu yüz geçiyordu önümden. korkunç yüzler: fahişeler, orangutanlar, deyyuslar, kaçıklar, katiller, efendilerim. sonra tren yavaşça hareket ediyordu ve oda bir kez daha karanlığa gömülüyordu bir sonraki tren dolusu yüzlere kadar, ki her seferinde beklediğimden çabuk geliyordu. iki şişe şarap almakla ne iyi etmiştim.
Pis Moruğun Notları, Charles Bukowski

Shine

2011-10-24T23:17:00.000+03:00

Yine kıyamayıp doğru zaman ne zmaansa artık o anı bekleyip izleyeceğim arkadaş dediğim ve sonunda izleyebildiğim mükemmel film Shine.
Konusunu falan okuyanlar öf pöf diyebilir ki o yüzden bu tür işlere hiç girmem. Yok klasik müzik, pitano, Rachmaninoff falan geçiyo lan filmde kaçın diyenler olacaktır ama çok şey kaçırır izlemeyen a dostlar.
Geoffrey Rush sen nasıl bir insansın dedirtiyor artık oyunculuk mevzuunda hayvani işler yapmış adam ağzın açık izliyosun ve gık demeden. Hikaye temelde aslında çok tanıdık. Otoriter hatta manyaklık derecesinde takıntılı baba figürü ve kendi çizgisinde gidemeden babasına boyun eğen, zincirlerini kırmak isteyen sessiz evlat, bir dahi David'in hikayesi.
O kadar çok nokta, sahne, mevzu varki anlatılması gereken izleyiciye bişey kalmaz harbiden ben çok sevdim filmi, iki tane sahne şimdiden best of'uma girdi bile. David'in çocukluk döneminde bahçede babası ve kardeşiyle takıldıkları esnada annesinin camdan baktığı sahne inanılmaz etkileyiciydsi ve bir de sonlara doğru çıplak şekilde trambolinde kulaklığı takılı hop hop zıplarkenki sahne müthişti sayın abim.

Karman çorman bir yazı oldu ama tekrar izlenesi filmlerden biri olarak akıl defterime çoktan not ettim, çok sevdim be abi.
Geoffrey Rush olayı da bizim eşekliğimiz, abiyi tanıyoruz ediyoruz sağlam oyunculuğundan şüphe yok lakin yeteri kadar tanımadığımız da gerçek. Bir nevi Tuncel Kurtiz'in gudik dizilerde insanlar tarafından tanınması ne kadar trajikse bizlerin de Geoffrey abiyi Karayip Korsanlarından falan tanımamız bir o kadar trajik...

Halil Sezai - İçip İçip

2011-10-23T12:32:00.000+03:00

soner kardeşime teşekkür ederekten, gidenin de kalanın da gönlü hoş olsun...

My Name is Joe

2011-10-19T22:37:00.001+03:00

kusura bakma, biz senin pembe dünyanda yaşamıyoruz.
bazıları polise gidemez.
bazıları borç almaya bankaya gidemez.
bazıları evini taşıyıp gidemez.
bazılarımızın seçeneği yoktur.
benim lanet bir seçeneğim yoktu.

Ken Loach sinemasının üzerinden tekrar bir cile çekiyoruz bu ara özellikle tam mevsimi diye düşünüyorum.
Hele ki Riff-Raff'tan sonra My name isa Joe bir sezercik deyimiyle baldan tatlı oldu yahu.
Yine sinema diye bize yutturulmaya çalışılan göz boyamaktan ileri gidemeyen cafcaflı hikayeler, aksiyon dolu sahneler, koftiden hikayeler, parayla sulandırılmış özendirilen lüks yaşamlar değil gerçek hayatlar, gerçek insanların hikayesi Ken Loach sinemasında anlatılanlar. Gün geçtikçe değişen, hertürlü olumsuzluğu içselleştiren-normalleştiren, bireyselleşmenin tavan yaptığı günlerde tutunmaya çalışan, ayakta kalmayan adamların hikayesi. Ne kadar gerçek ve iç burkan hikayeler olsa da hayatta yine fonda barınan komik mevzular da cabası tabi. Ve tabi ki futbol, Loach ustanın hemen her filminde az da olsa yer verdiği yaşama sebebi. Joe amatör bir takımı çalıştırır tek bir galibiyeti olan, kaybedeceği kesin olan bir takım, bir Batı Almanya bir Brezilya formasıyla sahaya çıkıp, sınıflara ayrılmış ve toplumsal hiyerarşinin en dibinden kurtulamayacaklarını bilmelerine rağmen hala hala topa aşık güzel adamlar. Doğruları yapsan da bazen yetmiyor hatta çoğu zaman, aşık olmaya bile lüksü olmuyor adamın ama senin canın sağolsun be Joe...

Sahne - On the Waterfront

2011-10-17T14:21:00.000+03:00

Marlon Brando'nun belki de en saf karakteri, ama en gerçek karakterlerinden Terry'yi canlandırdığı güzelim Elia Kazan filmi ve hep akıllara gelen arabada abisi charley ile Terry arasında geçen sahne ki şu linkten izlenebilir;

charley- kaç kilo geliyorsun boksör ? 75 kilo olduğun zamanlar çok güzeldin... menajer olarak tuttuğumuz o hergele... sana fazla yüklendi.

terry- sorun o değildi ... sendin soyunma odama gelip ufaklık bu gece senin gecen değil. bütün paraları wilson'a yatırdık dedin hatırladın mı? o herif büyük şampiyonluk ünvanına kondu, ben kifayetsiz boksörler çöplüğünü boyladım.. sen benim ağabeyimdin charley beni kollamalıydın bana sahip çıkmalıydın ki bahis parası için şike yapmak zorunda kalmayayım.

charley- senin içinde bahis oynadım cebin para yüzü gördü...

terry- derdimi anlamıyorsun biraz havam olabilirdi. mücadeleci, kişilik sahibi olabilirdim.. serseri olacağıma..! doğruya doğru şimdi öyle değilmiyim. bunu sen yaptın charley...

charley - onlara seni bulamadığımı söyleyeceğim kesin bana inanmayacaklar...

Sevdamıza Demirören!

2011-10-16T13:41:00.000+03:00

Bugün hesapta yürüyüş yapılacaktı ama emniyetten izin alamadığı gerekçesiyle sadece basın açıklaması yapılacakmış. Ulan Amerikada bile koyunun dibi dediğimiz adamlar ayaklandı biz anamızı belleyen şu adamlara gıkımızı çıkartamıyoruz. En azından bir tepki koyulsun bugün az ya da çok, bir başlangıç olsun istiyoruz arap baharı mı olur, kartal kışı mı ne haspaysa artık...

Beşiktaş babasının yıllar evvel kulübe yaptığı yardım yüzünden oğluna mahkum oldu, oyuncak oldu, keza futbol takımı da milli takımdaki gibi futbol oynayan ya da formda olanların değil sadece isimlerin oynadığı çiftlik halini aldı. Yüzeye çıkabilmek için daha ne kadar dibe batmamız gerekiyo ama bir an evvel batalım arkadaş, kurtulalım pisliklerden ne pahasına olursa olsun. Sabote edelim uefa ya falan gitmeyelim gerekirse küme düşelim, bazılarının rahatı bozuluversin beleşçiliğe fena alıştık ama yetti gayrı. Denizli maçında hem de tribünün eskilerini de kiralayıp kendisine bağıranları dövdürttü ki kimse müdahalede bulunamadı, o gün bittik zaten halen uzatmalardayız, uyanırız umarım...Hala sağda solda adam iyi Beşiktaşlı aslında diyenleri duyar gibiyim tüylerim diken diken oluyo. Adam 10milyon vermiş bak yine cebinden falan muhabbetleri öldürüyor abi beni.

Atkılar Sandıktan Çıksın Abi

2011-10-13T18:26:00.000+03:00

Yavaştan soğuğun kendisini hissettirdiği, sandıklardan(hala mevcutsa tabi), dolaplardan kaşkollar çıksın dolansın bir güzel, kış denince akla tabi bu tür şeyler geliyor tribüncü beyinlere...
Alttaki fotoğraf ise apayrı bir tez konusu. Eski günlerden bomba fotoğraflardan, idmandan değil de sanki Bakırköy ruh ve sinir hastalıkları hastanesi bahçesinden bir kare gibi geldi bana:)

21 Ocak 1977 Beşiktaş Galatasaray maçı için antreman sırasındayken.

Riff-Raff

2011-10-07T13:23:00.000+03:00

Susan: Sen hiç depresyona girdin mi?
Stevie: Depresyon burjuvalar içindir. Biz sadece sabah uyanır ve yollara düşeriz hepsi bu...

91 yapımı Ken Loach güzellemesi...
Türkçeye çevrimi de ayak takımına yakın toplumun en gözardı edilen, en alt tabakasının hikayesi adından da anlaşılacağı üzere.
Başrolde her rolde ayrı sevdiğimiz Robert Carlyle varlığın yeter dedirtiyor. Kendisinin bile inanmadığı ticaret hayalleri kuran inşaat işçisi Stevie rolünde yine göz kırpıyor abimiz. Filmin hemen hemen hepsi zaten Stevie'nin de katılımıyla yapmına devam edilen bir bina inşaatında geçiyor. Acımasız çalışma koşulları, yok sayılan insan hakları, insanlık dışı barınma ve yaşama durumlarında ayakta kalmaya çalışan umudu ve düşleri kırık, sistemin getirdiği şekilde doğar doğmaz kaybetmiş insanların hikayesi...

İşçilerin bilinçlenmesi, sendikal hakları falan filan muhabbetine tek bir işçi girse de kendi aralarında deli gözüyle bakılıyor patronlar da zaten bu adama anında yol veriyorlar, hayat aynen devam ediyor. Fazlasıyla şahane ve komik sahneler de mevcut, yaşı başı çoktan geçmiş bilinçli tek işçi abimizin bir banyo uğruna yaşadıkları ve Big Lebowski ile birlikte en komik kül dökme sahnesine sahip film desek yeridir, acı-tatlı ilerleyen bitter tadında bir film. Meraklısına...

Soundtrack & Buddy Holly

2011-10-01T12:21:00.001+03:00

Varlığından tesadüfler eseri haberimiz olduğu müziğin 23 yaşında erken göç eden efsanelerinden Buddy Holly. Öldüğünde henüz 23 yaşında olmasına rağmen kendisinden sonra Beatles, Bob Dylan gibi birçok efsaneyi de etkilemiştir. Her şarkısı birbirinden güzel şarkılardan Everyday'i çalalım hafiften, bu şarkı da Stand by me, big fish ve mr. nobody gibi sağlam filmlere film müziği olarak kullanıldı hepsine de ayrı bir yakıştı.
Son olarak Mr.Nobody filminde kullanıldı ki bu filmde ayrı tez konusu, baya uzun süren, bir süre kafa karıştıran, tekra izlenmesi makbul olan kelebek etkisiyle kardeş bir güzel film...

buddy holly - everyday

Bira ve Rooney

2011-09-27T23:09:00.000+03:00

Klişe tabirle ingilizlerin asi çocuğu Wayne Rooney'in bazı bazı apaçiliklerine denk gelmiştik ama ben bunu yeni gördüm yahu. Rooney locada bir hanım ablanın itinayla alıp masaya koyduğu birayı kalıbına bakmadan kendi bardağına koyuyor, sonra hiçbir şey yokmuş gibi maçı izler gibi yapmaya devam ediyor...

Acaba Nerdeyim?

2011-09-26T12:15:00.000+03:00

Bir sabah uyandığınızda
Beni bulamayacaksınız

Bir hicaz şarkı
Rüzgâr olacak denizlerinizde
Üşüyeceksiniz

Bir rıhtımda tiz bir ıslık
Her kundakta yeni bir yalnızlık
Beni bulamayacaksınız

İstanbul'un üzerinde kavak yelleri
Bir bir gemiler uzaklardan
Sizin eteklerinizde ziller
Sizinle olmayacağım
Anlamayacaksınız...

sadri alışık

Yorumsuz...

2011-09-26T11:43:00.000+03:00

357.570.727 tl
ne lan bu böyle? diyenlere kısaca Beşiktaş'ın borcu şeklinde açıklayabiliriz.
Günü kurtarmaya dayalı kulüp politikası yarınlara ipotek koydu çoktan...

the guardian ve Beşiktaş

2011-09-24T14:49:00.003+03:00

The Guardian istanbul rehberinde bir tek bize yer vermiş semti ve stadı ziyaret etmişler, klişe ve klasik dönerle açılıyor klip, idare eder çok da iyi olmasa da semtte hissettiriyor hafiften...

Beyoğlu için de ufak bir klip yapmış abiler bu daha başarılı olmuş, apaçilerden türkü barlara varan geniş yelpazede beyoğlunda bir gece;
ve yine internet sitelerindeki Çukurcuma ile alakalı video şaahne olmuş, adamlar bizi bizden iyi tanıtıyor arkadaş...

paokara

2011-09-24T13:03:00.000+03:00

Yunanistan'da kriz bitmezken, sürekli kemer sıkma adında insanların yılalrdır süregelen haklarının kısıtlanması mesjları verilirken adamlarda protesto kültürü olduğundan aslında imreniyor insan. Herkes sokaklarda bir şekilde kendisini ifade ediyor farklı yollarla olsa bile ya da tribünlerde...
Imf kurtaracak diye beklenen komşi ülkede Paok taraftarı cevabı vermiş, IMF get the fuck out here!..

yeni pascal Q7, yeni Beşiktaş

2011-09-24T12:59:00.001+03:00

Olmayacak yerde yapılmaya çalışılan ve yüze göze bulaştırılan, artistlik kokan gereksiz bir hareket akabinde kaptırılan top ve rakibe arkadan hayvan gibi tekme atan bir adam ve kırmızı kart görüp formayı öpen bir adam aynı zamanda, popülizmin sınırlarında...

Ve bu herifi salyalarını akıta akıta alkışlayan Beşiktaşlılar ki acı olan da bu tablo olsa gerek...
Yeni pascal noumamız hayırlı olsun demek düşer. Beşiktaş dingonun ahırı kulübü olmuştur malesef. Mendes'lerin Demirören'lerin Sinan Vardarların Sinan Enginlerin oyuncağı, karakteri tüm benliği silinmiş sıradan bir kulüp, benim tüm hissettiğim bu açıkçası. Bizim sevdiğimiz hani hayatımızı ona göre ayarladığımız tüm iliklerimize kadar ısıtan takımdan eser yok. E hala ne diye maça gidiyosun o zaman dersen tabi izahı yok, alışkanlık, yollarda olma halini özleme vesaire vesaire.
Ama bu adamın kaptan olduğu ki kimler olmadı nobreler bile yahu tüylerim diken diken oluyor arkadaş. Rızalardan Ulvilerden Kadirlerden takoz recepten, varını yoğunu ortaya koyan amatör ruhu koruyan gerçek profesyonellerden kimlere düştük ne hale geldik demeden edemiyor insan.

Off herşey karışık...

bir umut bizi yaşatan...

2011-09-19T13:10:00.000+03:00

Fakirin yüzü soğuktur. Niye soğuktur Cabbar gardaş?

"İyi at, iyi araba para işi gardaş. Paran olunca her bir iş iyi olur. Paran olunca kebap yen, paran olunca tatlı yen, şarap içen, iyi yataklarda yatarsın.Parası olunca adam kuvvetli olur. Parası olunca adamın evi, avradı olur, evinde tenceresi kaynar, çocukları olur. Paran olmadı mı iyi değel, dünyada senden kötüsü yoktur, senden püsü yoktur, her yerden kovarlar seni. Fakirin yüzü soğuktur. Niye soğuktur Cabbar gardaş? Parası yoktur da ondan. Mesela kış gününde, günün en soğuk vaktinde, cebinde paran olsa üşümezsin, hamamdaymış gibi terlersin. Ammavelakin para olmadımı yaz gününde üşürsün. Neden? Çünkü para adamı sıcak tutar. Sıcahhh... Senin bu atlar paran olsa iyi yem yerler. Paran yok, gariplerin iskeleti çıkmış. Açlıklarından ölecekler."

bizden cacık olmaz aabi

2011-09-13T13:47:00.000+03:00

Voleybol bağyan takımımız neşeli idmanda futbol maçı yapmış efendim , küçük melahat kampın neşe kaynağıymış falan. Şaka bir yana Eskişehir maçını gördükten sonra ablalar oynasın biz seyredelim en güzeli.
Play off sistemi anca bize yarar orası kesin çünkü şampiyonluk falan uzun süre hayal bence, hiçbir şekilde başarılı olabileceğimizi düşünmüyorum ki umarım yanılırım.
Bomba transfer adında bir menajerin bize kakaladıklarıyla ihtiyaç dışı yerlere gudik transferlerle gözboyamayı başardılar ama satılan kombine sayısı bu sene işlerin öyle yürümediğini gösteriyor. Keza kapalı biletleri de aynı şekilde 200-300tl biletler falan, hala bir tepki verilmiyor tabi herkesin keyfi yerinde ama ilerde üzerinden para ve itibar kazanacakları bir Beşiktaş olmayacak bu gidişle.

Eskişehir maçına dönecek olursak sahada kimin ne yaptığı belli olmayan, sağ ve sol beki yıllardır bulunmayan Beşiktaş'ın nafile çırpınışlarını canlı gördü bu gözler. Tribün olarak da kötüydük, devre arasındaki gereksiz atışma da hoş olmadı, Maç sonu da otobüs taşlanma gösterisiyle deplasmanların olmazsa olmaz ritüelini gerçekleştirdi rakip tribün. Velhasıl demirören ailesinin oytuncağı olan kulüpte karışıklıklar, kaos, para çarçuru ve bilumum popülist söylemler eksik olmayacak malesef...

Anason

2011-09-07T13:38:00.000+03:00

Dokunsalar ağlayacaksın; Ama hiç dokunmuyorlar.

Ardarda dinleyesi geliyor insanın, anason kokusu burunlara ulaşıyo sanki...
Klip de ayrı güzel olmuş ki oynayan abimiz şahane, şarkı arasında bilirim gidenlerle ölünmez ama kalanlarla da yaşanmıyor diyip olayı bitiriyor.
Klarnetiyle, uduyla, bendir ve envai çeşit sazları ile güzel şarkı yapmış Zakkum, bize dinlemek düşer...

Nostalji

2011-09-07T12:47:00.000+03:00

Nostalji serisine devam...

Başarı ve taraftar -aslında seyirci- sayısı mevzusuna atılan uçan tekmedir bu. Şampiyonluktan uzak geçen 15 sene ve çığ gibi artan Beşiktaşlı, tıka basa dolan statlar, sahiplenme ve daha bir sıkı sarılan insanlar

siyaaah

2011-09-07T12:40:00.001+03:00

Sezon açılıyor lakin tadı tuzu yok hiçbirşeyin, ne ligler temiz ne takımlar, ne Beşiktaş bizim tutulduğumuz Beşiktaş, herşey bambaşka... Haftaiçinden gazete kağıtları dergiler kesip konfeti yaptığımız, tesislere koştuğumuz, sevgilerin daha bir içten olduğu günler çok geride, çok da takılmamak lazım belki de.
Herşeye rağmen Eskişlehir'de olcaz haftasonu bir mani çıkmazsa, sensiz geçen günlerin... diyerekten.
Ama gel gelelim özlüyor insan yeşil zemini görür görmez hissettiği heyecanı, takım sahaya çıkarken patlayan gümbürtüyü ve siyaah beyaaaz seslerini...

Midnight Cowboy

2011-09-05T23:28:00.000+03:00

"i'm walkin' here! i'm walkin' here!"

Bazı filmleri izlemeye kıyamazsınız, hep doğru zaman gelsin diye beklersiniz. Ulan bi kafam boşalsın şöyle bi güzel izleyeyim dersin birtürlü o vakit gelmez, aslında hep sona saklar gibi bekletirsiniz geç de olsa o an gelir. Ulan niye bu zamana kadar bekledim bunu izlemek için dersin.
Midnight Cowboy da benim için bu özel yerdeydi. Ulan bekle bekle nereye kadar, her geçen zaman zarar, pişman olacağını bile bile yapılan bir günah gibi resmen.
Bu film gelene kadar ağdalı, gösterişli toplumdan kpuk filmler ön plandayken oscar alırken Midnight Cowboy bu gidişe dur dedi, Amerikanın bilhassa New York'un arka sokaklarına, kaybedenlerine dikkat çekti, gerçek insanlara, amerikan rüyasında boğulanlara...

Açıkçası Dustin Hoffman'ın bence en sağlam oyunculuğu sergilediği film bu keza Jon Voight de Texas'ın bağrından kopmuş cowboy kod adlı saftirik abimiz rolünde şahane. Biri hırsızlıkla günü kurtarmaya bakarken diğeri jigololuk peşindedir ama ikisi de toplumsal hiyerarşinin dibindedir, exit yazısı çok bulanıktır, çok uzaktadır.
Florida'yı düşler birisi, topal ayağını unutup manyaklar gibi koşmayı, diğeri sürekli geçmişi düşünür ailesini, tutucu halkın deli diye yaftaladığı hatun kişiyi. Çok şey istemezler sadece karın doyurmak, gün geçtikçe dostlukları birbirine güç verir. Filmin sonu ayrı trajiktir otobüsün en arkasında, meraklı bakışlarının arasında. Onlar toplum için tehlikelidir, korkacak bişeyleri yoktur, dayatmalarla yaşamazlar, istedikleri gibidir ve özgürdürler aslında diğerlerinden çok daha...

11'e 10 Kala

2011-09-05T00:31:00.000+03:00

-Karından niye ayrılmıştın?
-Ya koleksiyonun ya ben dedi, ben de koleksiyonu seçtim tabi.
Bir gün çıktı gitti...

Pelin Esmer'in yazıp yönettiği son zamanlardaki en güzel filmlerden ki yerli yapımlarda birçok yapım var karambolde gümbürtüye giden. Bu filmi sinemada nasıl izlemedim lan diyor insan çoğu zaman olduğu gibi.
Bu tarz filmleri illaki tek başına izleyeceksin ama ota boka takılmadan, sağa sola dikkati dağıtmadan.
O kadar güzel bir sade anlatım, tadında abartısız oyunculuk fonda istanbul ve birçok güzel detay boşa gitmesin.
Mithat Bey'in hayatına dikiz yapıyoruz. Adam koleksiyoner ama öyle böyle değil, hergün gazteelerden çifter çifter alıyor, keza saatler de öyle, dergi, kitap, koleksiyoner değeri taşıyan içkiler ve hatta ekmeğin üzerindeki fırın etiketlerine kadar.

Koleksiyon işi obsesyona dönüyo arkadaş az çok biliyorum zaten filme ve mithat amcaya ısınmamı hızlandıran büyük bir etken oldu bu olay. Mithat Bey bir sahnede doktora gider, toza alerjisi olduğunu öğrenir ki aynı mevzu bende de var ona rağmen inatla abidik gubidik demeden herşeyi toplamaya devam ediyoruz.
En tepedeki diyalog zaten durumu özetliyor, koleksiyoner adam yalnızlığa mahkum sanki bana öyle geliyor.
Hergün sahaflara uğranıyor, ve bilumum uğrak yerlere eksik parçalar aranıyor, biri tamamlansa yenisi aranmaya başlanıyor...Koleksiyonunu asla paylaşmıyor, hayati önem arz ediyor hatta sağlığından da öte, rüyalarına girecek derecede takıntı olayı olabiliyor, vaktini bunlara harcıyor bundan zevk alıyor, sıkılmadan uğraşıyor tek tek bakıyor üşenmeden hepsine, satsana şunları diyenlere kıçıyla gülüyor...
Aynı zamanda yönetmenin amcası olan Mithat Amca yani Mithat Esmer ve kapıcı rolünde Nejat İşler gözönündeki iki oyuncu ve ikisi de rollerin üstesinden şahane geliyorlar, emniyet apartmanı, mithat amcanın mezarlardan sıkılma hali ve yakılmak istemesi, apartman sakinlerinin her yerde herzamanki gıcık muhabbetleri, rutubetli kapıcı dairesi, modern hayata direnen don kişot misali inatçı mithat amcanın tüm halleri, sayısı binlerce olan objelerine bağlılığı hayranlık uyandıran onlara çöp diyenleri şiddetle kınayan mithat amca ve insanı bir an bile sıkmayan ki tüm durağanlığına rağmen, güzelim film...

mehmet ali aydınlar yalnızlığı

2011-08-30T22:57:00.001+03:00

Adamı her gördüğümde bir acıma hissi uyanıyo artık nedense. Adam bildiğin sanki kumpasın içine sürüklenmiş, çıkışı bulamıyor battıkça batıyor.
Federasyonun kriz yönetememe hali, herkesi memnun etmeye çalışma, boncuk dağıtma gibi alışılageldik şeylere girmesi akabinde yüzüne gözüne bulaştırması aşikar.
Gelgelelim bu adamın suçu ne ki tuttuğu takım tarafından da bildiğin aforoz edildi, kimseye yaranması zaten mümkün değil, saha içindeki hakemlere döndü resmen.
Fatih Altaylı'nın bu davayı bilseydiniz aday olurmuydunuz sorusuna cevabı zaten açıklıyor, hayatta girmezdim bu işe derken pişmanlığın son safhasında adam.
Burda asıl kafama takılan Özgener-Serdar Bilgili benzerliği. Özgener de bildiğin durduk yere abidik gubidik nedenler öne sürerek koşar adım istifa edip kaçtı. Bilgili de sözümona şeref tribünü dolaylarından 1-2 adamın küfür ettiğini öne sürüp kaçıp gitmişti ve geçen yıllarda Bilgili'nin semtin en sağlam yerlerini kapatması, Akaretlerin kaymağını yemesi acayip midemi bulandırdı.
Her iki adamın da benzerlikleri çok. Bilgili bir röportajda aslında futbolla pek alakası olmadığını itiraf ederken bir iş adamı arkadaşının akıl verdiğini ve futbola girmesi halinde hertürlü yükseleceğini söylediğini belirtmişti.
Daha sonra abi tekstil işinden zaten genel sekreterlik, yöneticilik, başkanlık derken Beşiktaşın diğerlerine benzetilme operasyonunun temellerini atan adam oldu, localar, kapalının yıkılması, butik stad gibi Beşiktaşla, gerçeklerle bağdaşmayan işlere girişti, locaları sponsorlara falan peşkeş çektikten sonra bir anlamı kalmadı tabi.

Çok karışık bir dönemde Bilgili işin içinden sıyrıldı gitti.
Aydınlar da gayet efewndi bir adam portresi çizdi, tüm kulüplerin ortak desteğiyle geldi ve bildiğin yediler adamı diye düşünüyorum bu kaos ortamında bir yem misali, Özgener belki de kıs kıs gülerken Aydınlar labirentteki fare gibi çıkış yolları arıyor, kafama takıldı bayram günü lan bunlar çok garip. Bir tarafta Bilgiliye özel sevimsiz gülümseme hali bir tarafta mehmet ali aydınlar tedirginliği...
Cümleten şeker tadında bayramlar olsun, el öpmeli falan...

Born to be wild

2011-08-28T22:56:00.000+03:00

-Bizden korktular galiba.
-Hayır senden değil, temsil ettiğin şeyden korkuyorlar.
-Neymiş o?
-Özgürlük...

68 kuşağının filmi olarak bilinir, efsane film Easy Rider, yol filmlerinin de aynı zamanda en güzellerindendir.
Tüm filmi burda anlatacak değilim mevzubahis açılış sahnesi ve herkesin bildiği harika eser bort to be wild.
Filmi müzikleri birbirinden güzel aşmış vaziyettedir abiler motorla ordan oraya akarken otobanda hissettirir.
Açılış sahneleri arasında Apocalypse Now ile birlikte favorimdir. Peter Fonda abi tüm karizmasıyla kolundaki saati yere fırlatır ki yola çıkma vaktidir zamanın pek bir önemi yoktur artık. Dennis hopper, Jack Nicholson ve Fonda yeter artar bile...
Çok şey anlatır aslında tüm dinginliğine de rağmen. Irkçılık, önyargılar, farklı olanı tahammül edememe hatta yok etmeye giden yüzyıllardır ekilen nefret tohumları ve aslında hala değişen birşey yok acı olan da bu, modern kisvesi altında hala ilkel yaratıklarız bize dayatılan tüm önyargılarımızla, muhakemeden uzak ilkel yaratıklar...

Easy Rider...Özgürlüğün filmi kısaca ve uzunca...

Sokak Sanatı

2011-08-21T13:47:00.002+03:00

Pek güzel yapmış abiler, ince ince işlemişler dört yana...

17 Ağustos

2011-08-17T11:28:00.001+03:00

Unutmadık diyeceğim ama milletçe çoktan unuttuk, unutmaya, ihmal etmeye ve hatta yenisi yaşanana kadar görmezden gelmeye, üzerini örtmeye devam edeceğiz. Sonra da kader diyip geçeceğiz, yeni felaketleri bekleyeceğiz tekrar tekrar...

fotoğraf: forzabesiktas

Crazy Heart

2011-08-15T22:04:00.000+03:00

Bad: Oğlumun yanındayken bile yanında değildim,
Jean:Nasıl olur, ben Buddy olmadan yaşayamam
Bad: İşin kötüsü ne ne biliyor musun, yaşarsın...

Yüce oyuncu her karakterin adamı Jeff Bridges'in çok öncelerden beri hak ettiği oscarı almasına vesile olan, gösterişsiz, ağdasız, salya sümüksüz ama bir o kadar etkileyici ve alkol kokusunun gelip yanaştığı, son zamanlarda izlediğim en güzel filmlerden Crazy Heart.

Thomas Cobb'un romanından uyarlanmış olan film çoktan dibe vurmuş bir country sanatçısı, emekçisi desek yeridir, nam-ı diğer Bad Blake'in hikayesini konu alıyor. Batakhanelere kadar düşmüş, ikinci sınıf barlarda hatta bowling salonlarında şarkı söyleyebilen Bad'in hal ve vaziyetlerine bir an bile sıkılmadan göz atıyoruz Bowling salonu bildiğin Big Lebowski'ye saygı duruşu babında olmuş zaten. Müzikler desen şahane mi şahane. Jeff abiye eşlik eden Maggie Gyllenhaal her filmindeki gibi pek sempatik minimal tadında oyunculuğuyla tam oturmuş, aynı zamanda yapımcılardan da olan büyük usta yan rollerin eşsiz adamı Robert Duvall Blake kadar bizim de dostumuz gibi adeta. Colin Farrell yerine başkası olamaz mıydı acaba diyorum birçok rolde çiğ duruyo bu adam In Bruges de çok iyiydi o ayrı ama olmamış gibin.
Ne bir adamın hikayesini anlatırken ileyeni drama boğuyo, ne göz boyama olayına girip saçma sapan sahneler, olaylarla yoruyo film tam kıvamında gerçek bir film ilemek isteyenleri kucaklıyor vatandaş.
Aşağıdan oscarlı film müziği, Ryan Bingham'ın seslendirdiği The Weary Kind dinlenmeli;

Sen, Hep Özlenen!..

2011-08-14T14:15:00.000+03:00

Aylardır Seinfeld'i tekrar sıfırdan başlayıp bitirecem ulan diye inat ettik başardık, dizilerin atası ulan bu en hası dedirtiyo, kendisinden sonra gelen hhemen tüm sitcomlar bildiğin burdan esinlenmiş arkadaş bunu tekrar çok net görüyorsun. Gel gelelim onun yanına bilke yaklaşamazlar hani günümüdeki en popüler olanları dahi gördük ki Barney falan hikaye Kramer var lan, hele George Costanza sen nasıl bir admasın ya, gelmiş geçmiş en muazzam kaybeden en baba karakter benim şahsımda yanına yaklaşabileceğini sanmıyorum kimsenin. "benim gibi birini sevebilen bir kadinla ne isim var?" tarzı onlarca cümleyi çekinmeden savurur, hep pintidir hep bahtsı ki çoktan kabullenmiştir çoğu zaman kazanmayı reddeder, yabancılar George abi. Ailesi de apayrı olaydır özellikle babası yerlere yatıran cinsten.

Jerry kaptanlığında keza Elaine de görülmedik şekilde arkaya itilmiş kadın karakterlerin ötesinde falasıyla sempatiktir, ön plandadır hiçbir dizide kadın karaktere bu kadar sempati duyamazsınız, her daim cinlik peşinde postacı Newman ve her dizide binbir çeşit katan envai çeşit karakter, hiç sıkmıyor kaç yıl geçerse geçsin eskimiyor ve hep en iyi kalacak lan bu iddia ediyorum.
Ona yakın bişeyler arayanlar için yine Larry David'in “Curb Your Enthusiasm” dizisi tavsiye olunur.

Hiç bitmesin be abi...

Robbie Savage'li Sezon Açılışı

2011-08-07T13:43:00.000+03:00

Arıza karakter Robbie abi, geçtiğimiz sezondan beri İngiltere liglerinin (championship, league one, league two) sponsorluğunu bağlayan npower'in önderliğinde yeni başlayacak olan sezonu formaları üstüste giyerek açmış, start vermiş bir nevi.
Formaları giydikçe minik kuş gibi olmuş adam yaz gününde para için yapılır mı be abi diyorum gerçi o formaları bana verseler takla atarım, koleksiyona katarım yahu.
Nottingham forması güzel, Sheffield da güzel olcak visitmalta gibi gudik bi reklamı olmasa keza, birkaç tane daha güzel örnek olsa da pek içaçıcı değil sanki...

eskici geldiii

2011-08-03T13:15:00.000+03:00

Gün geçtikçe eskiye özlem daha bir artıyo sanki, hele bu tarz fotoğraflara denk gelince ulan ne acayipmiş diyosun. İlk kez gördüm ve gördüğüm en eski kapalı-tribün fotoğraflarından. Pankartlar da enteresan Heybeli, Kınalı Ada falan. Kafalarda fötr şapkalar, kapalıda sette oturma şekli falan ama o zamanlar da farklı değil beklediğimden güzel herşey:)

koyverdin gittin amy...

2011-07-24T13:20:00.000+03:00

Yapılacak şey miydi bu, en olmayacak zamanda yaşta. Tıpkı Hendrix, Morrison, Joplin ve Cobain gibi 27 sene yetti demek ki. Manasız şaşaalardan, her daim patlayan flaşlardan bıkıp çekip gitmek iyi de daha yeni başlıyordun sanki mahrum bıraktın sesinden, nefesinden be Amy.
Frank ile tanıştırdın 2003 civarları, uzun yıllar sonra heyecanlandıran bir ses duymuştum, acayip olmuştum. Ulan şu ses rengine, ses teline kurban olduğum bir gelse buralara nolur demiştim, gelecektin lakin bilet fiyatlarını görünce lanet okudum, ardından konser iptal, sevenler iptal. Harbi yıktın geçirdin, yine popüler kültür seni ilerde tişörtlere, duvarlara yapıştırcak ama çoktan efsane oldun zaten yıllar geçmesine gerek mi var be abi.
Off herşey karışık..

Jimmy İş Başında

2011-07-18T12:59:00.000+03:00

Jimmy Abi Copa America'yı es geçmedi, yine yaptı yapacağını.
Arjantin-Uurguay maçının karambol dakikalarında Aguero'yu yakalayıp kafasına meşhur beresini taktı, adamı üstüne bir de öptü ve herzamanki alışılageldik polisin kendisine eşlik etmesiyle sahayı terk etti abimiz.
Artık bir futbol fenomeni, olmazsa olmalardan biri Jimmy. İlerde onu da çok arayacağız eminim hızla tüm renkler ve futbol silinirken...

İşte Böyle Birşey Beşiktaşlılık

2011-07-16T13:39:00.000+03:00

Oynanan bir maç sırasında rakip takımın bir oyuncusu öyle sıkı bir tekme atıyor ki Vedat Okyar can acısıyla bir anlığına zerafeti falan unutup küfür ediyor. Oyuncu hemen öğretmene şikeyete giden bir talebe gibi hakemin yanına koşuyor. “Hocam, Vedat bana küfür etti!”

Hakem de bir efsane: Doğan Babacan. Vedat’ın küfür edeceğine ihtimal vermiyor ama yine de yanına gidip soruyor: “Vedat, sen küfür ettin mi falancaya!”

Vedat duraksamadan: “Evet, ettim” diyor.

Doğan Babacan’ın eli cebine gidiyor. Geri geldiğinde o el bir kırmızı kart tutuyor. Havaya kalkan kırmızı kart tüm stadı şaşkınlık temelli bir sessizliğe gömüyor. Olacak iş değil… Beyefendi Vedat kırmızı kart yiyor. Üstelik yediği tekmenin üstüne, tatlı niyetine…

tezcan&vedat

Tezcan arkadaşının yanında tüm olan bitenlere şahit olmuş. O da şaşkınlık içinde:

“Oğlum” diyor Vedat’a, “Manyak mısın sen, niye ettim diyorsun. Etmedim deseydin ya”

“Üstümde Beşiktaş forması varken yalan mı söyleyecektim!”

Bir Şarkı

2011-07-11T13:10:00.001+03:00

Hala bir dizi ya da filme kapak atıp popülerleşemeyen, ismi bu yüzden pek bilinmeyen aslında iyi de olan grup Asfalt Dünya'nın ilk stüdyo albümü Ormanlar Kralı'nın ilk videosu;
Beni Severmiş O

Şikenin Belgesi

2011-07-11T13:02:00.000+03:00

Aranan belge sonunda bulundu! Bildik bileli bu tür pis işlerin döndüğünü biliyoru ve hep söylenen şey buydu, şikenin belgesi mi olur diye. Fenerbahçeyi savunacak halim yok lakin Galatasaray'ın tutumunu, açıklamalarını tertemiz kulübümüz diye sözden başlamalarını işitince bir irkildim, bu işlerin bir zamanlar kitabını yazan adamların nasıl bu kadar geniş olabildiklerini anlayamadım, bu davanın bir yılla sınırlandırılması ise tam bir komedidir. Kim tarafından hangi düğmeye basıldı bilmiyorum ama birkaç denyonun fazlasıyla rahat davranıp ortada para dolu çantalar dolaştırması yüzünden daha doğrusu acemiliklerinden yakalandıkları açık.
Yeni çıkan yasa doğrultusunda Fenerbahçe ve Sivas küme düşebilir peki ya sonra? Temizlenmiş mi olacağız yani, geriye kalan yıllar, hakkı yenenler, açık seçik bilinenler, eli purolu kodamanlar ne olacak?
Gözaltı şekilleri, muameleler ve savcıların aynı oluşu ile futbolun ergenekonu çıktı bakalım, umarım amaç temizlenmektir, menfaat çatışması ya da artık bu adamlarla işimiz kalmadı mevzusu değildir.
Yoksa alt ligler dahil iddaa olayının da iyice coşması ardından bu işlere bulaşmayan bir kulüp olduğunu sanmıyorum, çamur deryasında birbirimize çamur atmaya çalışıyoruz, hal ve gidişat içler acısı sayın abim...
İşte güzide ve sözde yöneticilerimizin yarattıkları, dillerinden düşürmedikleri marka değeri ve alıp başlarına çalmaları gereken modern futbolları.

Gün ağrıyor, Başım ağrıyor...

2011-06-24T15:11:00.000+03:00

Az yedim, çok içtim. Hâlâ içiyorum, içki ayırmadım. Alkolü kendime yakıştırdım. kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim. Gerçek adımı hatırlamıyorum. Kimliğimi bir çocuğa sattım...
Şimdi kaçamak bakışlar atıyorum ona ve görüyorum ki elinde başka bir votka şişesi, arkamdaki duvarda asılı olan afişleri seyrediyor. Ne yazdıklarıma bakıyor, ne de burada olduğumun farkında. Belki de dünyada sadece onun yanındayken kendimi hâlâ yalnız hissedebildiğim için böylesine garip bir dostluğumuz var. Birbirimize anlatacak hiçbir şey yok ve her şeyimiz var. Ve aynı zamanda, o kadar da umursamıyoruz ki söylenenleri, olanları, aynı odada bulunduğumuzu bile unutabiliyoruz. Onu sevdiğimi söyleyemem çünkü duygularım yok ama hayattaki tek bağımlılığım olduğunu itiraf edebilirim… Yoruldum. Çok yorgunum… Yeryüzüne inme zamanı.

''kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? beni kim kurtaracaktı? ''kurtuluş'' dedim ''ankara'da bir mahalle.'' fazlası değil. belki bir de bob marley'in en iyi şarkısı. daha fazla düşünmeye gerek yok. adı her yerde, kendisi yok. kurtulmaya gelmiyoruz bu dünyaya. daha da saplanmak için buradayız. dibine kadar. onun için çürüyor bedenlerimiz ölünce. mısırlılar uğraşmış efendileri kurtulsun diye. ama nafile. çaresi yok. kurtuluşu beklemek yararsız. gelmez çünkü. kontenjan dolmuş. biz daha çok kötülüğün sınırını zorluyoruz.mucizeler bitti. doğmak yeterince mucizevi. başka bir tane daha beklemek aptalca. ölmek de ikincisi. bunların arasında da bir şey yok. kimse beklemesin...
anladım bir yangın merdiveni olmadığını. hayatın arka kapısı yoktu. gizlice sigara içilen karanlık bir boşluğu bile yoktu. her şeyi bilen, her şeyi bilmeye devam ediyor ve bana gülüyordu.''

kinyas ve kayra - hakan günday

Bir Umudum Sensin Anlıyor musun?

2011-06-23T14:54:00.000+03:00

Nba artık pek ilgimi çekmiyor, tamamen estetik kaygılarla reklamla şunla bunla cilalanmış ruhsuz oyuncularla dolu bana göre sempatisi kalmamış bir organizasyon ya da öyleydi Dirk reis ve sevilesi nadir oyunculardan Jason Kidd'in katkılarıyla yüzümüz güldü. Nostalji hastalığı nba'de de mevcut, Starkslar, amiral David Robinsonlar, Stockton falan severdik abi. Şımartılıp tepelere çıkarılan Lebron gibilerin morarması müstehak ki aşağıdaki açıklamalar zaten asla bir efsane olamayacağını kanıtlar nitelikte...

“Kariyerimin ilk yıllarında bir şampiyonluk kazanmış olsam, muhtemelen bu kadar iyi bir oyuncu olamazdım. Kaybettikçe kendimi geliştirmek için daha çok çalıştım.”
Dirk Nowitzki

“Sizler, Chicago kentinin insanları, yaşamınızı kazanmak için bütün gün, son derece zor koşullarda çalışıyorsunuz. Bizim yaptığımız ise, yorucu bir günün sonunda size yalnızca keyifli birkaç saat geçirtebilmek... Chicago’luların bir başka kente gittiklerinde gurur duyabilecekleri bir şeylere sahip olmalarını sağlamak... Bu yüzden bu şampiyonluğu size armağan etmek istiyorum. Bu kupa sizin hakkınız.”(1997. Michael Jordan’ın kazanılan şampiyonluğu kutlamak için toplanan 200 bin Chicago taraftarına yaptığı konuşmadan)

“Benim kazanmamam için dua edenler şimdi sevinebilirler. Ama yarın sabah uyandıklarında hepsi yine aynı yaşamlara, bugün sahip oldukları aynı kişisel sorunlara geri dönmüş olacaklar. Bense bugünkü gibi yaşamayı sürdüreceğim, ailemle birlikte mutlu hayatıma devam edeceğim.” (2011. Miami Heat’in kaybettiği final serisinden sonra LeBron James’in yapmış olduğu basın toplantısından)

kaynak: Yiğiter Uluğ

İnsanız Affet

2011-06-21T20:25:00.002+03:00

Kazancakis ustanın Zorba'sına dair iyice gönüllerde taht kuran Emrah Serbes'in kelamlarına yer vereyim dedim. Kitap şahane film de ayrı bir güzeldir ya, en sevdiğim adam'lardan Anthony Quinn sen insan mısın dedirten hayvani bir performans sergiler pek çok filminde olduğu gibi, iki kültür arasındaki benzerlikler, güzellikler, cahillikler gözlerden kaçmaz keza bir arabanın peşine takılıp koşan sümüklü çocuklar gibi...
Efsane müziklerini ve altında imzası olan besteci Mikis Theodorakis'i de unutmamak gerek, ellerinden öpmek gerek.

İnsanız affetKazancakis’in Zorba’sının en sevdiğim cümlesi, “İnsanız affet.” Madam Ortans ölüm döşeğindeyken Girit’in ileri gelenlerinden biri geliyor, “Bugüne kadar senin hakkında ileri geri konuştuysam kusura bakma, insanız affet,” diyor. Ölüm döşeğindeki ihtiyar bir fahişeye söylüyor bunu. Onun affetmesi mühim çünkü. Tanrı zaten affeder, konsepti bu, bağışlayıcı olmak. Ama en güçsüz olanın konsepti bu değil, onun elinde tek silah var, affetmemek.

Günaydın, Uyan!

2011-06-17T12:49:00.001+03:00

Hakkaten çok garip olaylar yaşanıyor ki federasyon başkanı seçimleri için sürdürülen politika noluyo lan dedirtti. Demirören ve birçoğunun tek politikası anti aiz yıldırımcı politika, sidik yarışı şeklinde hemen her mecrada bu şekilde. 14 mayıs itibariyle divan kurulunda açıklanan toplam borç 355 milyon tl küsüratı da var yazmak istemedim. Batmış haberin yok derler adama ama ölü toprağı var sanki camiada gıkı çıkan yok, adam oynayıp oynayıp defolup gidicek ama Beşiktaş diye birşey kalmayacak. Hali hazırda zaten bu Beşiktaş benim sevdiğim, çocukluğumun Beşiktaşı asla değil ki başarılarda da eskisi gibi sevinemiyorum içimden gelmiyor. Bizi biz yapan şeyleri, değerleri son sürat çöpe atarak popülist politikalarla bu kadar değerli bir kulübü sıradanlaştırmak anca bu adamın başarabileceği birşeydi ama ya sesini çıkarmayanlar?

kaynak: oncebesiktas.com

Heineken

2011-06-17T00:44:00.000+03:00

Lager tipi biraları pek sevmesem de heineken hoş gelir, güzel gelir belki de logosundan şişesinden, az bulunur olmasından falan filan ama aşağıdaki gibi güzel reklamları mevcut, hatun ve erkek dünyasının farklarına dair göndermeler gibi gibi...

Bir Fotoğraf

2011-06-05T17:06:00.000+03:00

Sempatik rahibe teyzeler top peşinde, dizilmişler sıra bana gelse de oynasam dercesine...

Buffalo '66

2011-05-30T22:45:00.001+03:00

Beni seven biri var. Anlıyor musun?

Vincent Gallo'ya ucundan accık değinmiştim, burda unutulmaz sahnelerde Arizona Dream'deki şahane karakteri ve güzelim hitchcock filmindeki cary grant'i canlandırışıyla gönüllerde taht kurmuştu.

Buffalo 66 ise Vincent Gallo'nun yönetmenlik, oyunculuk, senaristlik ve filmin müziklerini de yaptığı nefis bağımsız yapım. Christiana Ricci etli-butlu hatun rolünde kendisiyle ilgili hiçbirşey bilmememize rağmen çok güzel canlandırmıştır Layla karakterini, sıcak çikolata içer durur hep Billy'nin huyuna gider nasıl bir güzelliksin sen dedirtir adama...
Çarpık aile ilişkileri, tutunamayan karakterler, televizyona yenilmiş beyni sulanmış ebeveynler, iletişimsizlik, çiş, sıcak çikolata, bowling, kırmızı botlar, harika müzikler, vincent reyis, pek tatlı christina ricci ve sürpriz konuk oyuncular da cabası...

direk sedriss'ten alıntıdır ki mevzuyu çok güzel anlatıyor; vincent gallo gercek hayatta babasini cok sevmektedir, ve fakat babasi aynen buffalo 66da portre edilen baba figurudur, surekli oglu vincent'i asagilar.vincent babasina olan sevgisini icine atar ve bir gun babasi evde bir sarki soylerken dandik bir teyple babasinin sesini kasede ceker gizlice dinlemek icin. ve o an karar verir bu sarkiyi milyonlara dinletecek bu sarkinin filmini cekecektir.filmdeki babanin ricciye soyledigi sarki iste bu sarkidir ve o ses gallo'nun gercek babasinindir.

Ricci'nin mükemmel performansı ve Moonchild adlı tadı damakta kalan film müziğiyle o sahne gelsin;

Yan Babilon !

2011-05-28T15:04:00.003+03:00

Coşkulu müzikleri, gediğe koyan cinsinden sözleriyle ihtiyacımız varmış bu adamlara netekim...

(bkz: alexandros grigoropoulos, ferhat gerçek, tonton özal)

Ne Güzel Demiş Lan!..

2011-05-28T14:47:00.000+03:00

Çocukluk sadece belli bir yaşa kadar süren bir dönem değildir ve belli bir yaşı da yoktur.
Çocuk büyür ve çocukça şeyleri bırakır.
Çocukluk hiç kimsenin ölmediği bir krallıktır.

childhood is the kingdom where nobody dies - edna st. vincent millay

Punk Filmler

2011-05-27T17:41:00.002+03:00

Özellikle İngiltere ve Büyük Britanya topraklarından doğal olarak bu tarz filmler çok çıkmış geçmişin suyu hürmetine. Skinheadler, punklar, kirli salaş mekanlar ve müzikler, bunun yanında eğlenceli örnekleri olduğu gibi ırkçılığa vurgu yapan şiddet barındıranları da mevcut. This is England misal müzikleriyle, anlatımıyla, oyunculuklarıyla şimdiden vazgeçilmez oldu. Yine eskilerden 'Made in Britain' Tim Roth'un skinhead punk yorumu ve atmosferiyle can'dır... Skinheadler mevzubahis olunca Russel Crowe abinin ünsüzlüğüne denk düşen tarihlerdeki filmi 'Romper Stomper'da izlencelik.
Punk müzik de kendisinden sonraki birçok türü etkilerken, sinemadan modaya bir çok alanda izler bıraktı.

24 Hour Party People
Indie müziğinin kökenlerine de ulaşmak isteyenler için kılavuz olan filmde yeni grupların parlama seanslarını yaşadıkları Manchester'da olaylar vuku bulur. 70 sonları ve 80'lerin başındaki müzikal vaiyetler, grupların çıkışı, atmosfer, seyirci, menejerler, uyuşturucu falanalr filanlar...

Sid and Nancy
İngiltere başta olmak üzere dünya çapında olay yaratmış, punk denince çoğu için akla gelen ilk grup Sex Pistols ve en tartışılan üyesi Sid Vicious'un hayat hikayesini konu alan ve müzikal mevzularla birlikte bu tarzın bilindik unsurlarına değinmekte film.

Jubilee
70lerin en tartışılan hususlarından biri Punk olunca yönetmen Derek Jarman da rahat durmamış, anarşik lan bu dedirten hatta fazlasıyla karanlık bir punk filmi yapmış, ilgilenenlere duyurulası sevilesi bir yapım.

Suburbia
84 yapımı filmde 1980lerin New York'u ve punk olayının Amerika topraklarındaki yansıması gözler önüne seriliyor efenim.

Yine bir dolu örnek mevcut türün eğlenceli nadir filmlerinden Tape Heads filmi, John Cusack ve Tim Robbins gibi isimlerle dikkat çekiyor. SLC Punk! ise 1998 yılından eğlenceli bir film; 80'lerin başında muhafazakâr bir kasabanın tek punkları Stevo ve Bob'un hayatları anlatılıyor. Yine Joe Strummer'i konu edilen ödüllü the future is unwritten adlı film de tavsiyedir.

Yine ingilizlere dair büyük usta Mike Leigh'in yönettiği, Gary Oldman ve Tim Roth'lu Meantime güzeldir, Meşhur filmlerinden The Firm, olaylı Scum, I.D. de tercih edilenzi.

Underground Poetix ve birçok yeraltı fanzini dışında Punk hususunda bizde çıkmış, güzel derlenmiş "Türkiye'de Punk ve Yeraltı Kaynaklarının Kesintili Tarihi 1978-1999" adlı eser de arşivde bulundurmalık. Ülkemizdeki geçmişten günümüze yansıması punklar yad edilmiş, aşağıdaki şekilde de özet geçmiş abiler;

"...70'lilerin ikinci yarısında öfke kendini, Avrupa ve Amerika'da Punk ile dile getirirken, Türkiye'de sokak çatışmalarında, grevlerde ve devrim provalarında gösteriyordu. "Müzik dinlemenin" henüz "sırası" değildi. 12 Eylül 1980'de gerçekleştirilen "geleneksel" askeri darbe, işkenceler, zindanlar, idamlar, sürgünler, yasaklar, sansürler ve antidemokratik yasalarıyla gelmişti. 12 Eylül rejimi, özellikle Sol muhalefeti tamamen susturmuş, günümüzde etkisi hala süren sistematik bir apolitizasyon ve kişiliksizleştirme çalışması ile, toplumun her kesimini, üniversiteleri, sanat ortamlarını sindirmişti. Devir, "Tonton amca", "köşe dönmek", video kaset" ve "arabesk" devriydi.Böylesine sindirilmiş, kişiliksiz bir toplumda, kendisine dayatılan yoz arabesk kültürü kabullenmek istemeyen, kendisine nefes alabileceği bir yer arayan bir kesim gençlik için bir alan vardı, o da:Heavy Metal. Tek tük kaset kaydı yapan yerler ve yutdışından gelen bir iki yabancı Heavy Metal dergisinin "altyazısız" sayfaları sayesinde, kendini "farklı" hisseden bir kesim gençlik böylece Heavy Metal ile tanışmış oldu. Magazinel olmanın dışında, çoğunluk için Punk ile tanışma, Heavy Metal'den Punk müziğe bir "tarz" geçişi ile gerçekleşti..."

formanda ter

2011-05-27T16:48:00.001+03:00

Yaz geldi hani ortalık cıvıl cıvıl, aylardır hazırlık yapan hanım kısmısı açıldı saçıldı dekolteler fora, diyetlere girildi yaz sezonu mühim tabi. Ulan o değil de orda burda, hele ki toplu taşımadaki ter olayını nabıcaz aabi diyen yok, biri de çıksın çılgın projeyle yok etsin ya da yaz gelmesin baharda takılalım nolurdu sanki.
Bu ablalar ne yapıyor o da ayrı mevzu, ben de merak ve endişe içindeyim...

tribun@juve

2011-05-23T17:38:00.002+03:00

Fotoğraf hoşuma gitti açıkçası italya ve curvalar gruplar mevzuunda juve ortalarda anca kendine yer bulur aslında. Torino daha bir organize sağlam görüntü veriyor zaten daha saygıdeğer bir kulüp o kesin. Siyah beya renkleri sempati sebebiydi hep keza eski kappa formaları, zidane, bayrak adam del piero, eskilerden forması, atkılar da koleksiyonda mevcut, lisede aldığım yüzüncü yıl montu dahi vardı juvecentus hesabı ama bir sempati sebebi göremiyorum artık,üzgünüm juve... Popülarite olarak juve ülke çapında birinci falan hep konuşulur lakin sahaya yansıması çok iç açıcı olmuyor bu gücün. Bunda stadlarının tribün işi için pek uygun olmaması da etkili muhakkak, yine fighters gibi lokomotif bir grubun parçalanması, içeriye alınanlar falan olmuştu hatırladığım kadarıyla, logosuyla falan sempatik gelen Drughi tribünleri sırtlıyor son senelerde...

Bana Öyle Bakma

2011-05-22T22:07:00.002+03:00

Bu hayat da bizi böyle,
Yakamızdan tutacaksa...
Hadi böyle yaşa derken,
Kalbimize sormuş mu?...

İlk albümleriyle pek sevsem de sonraki süreçte itici gelmiştir hep teoman, yeni albümünü çıkardı güzel olmuş ama 2 no'lu şarkı olan 'Bana Öyla Bakma' acayip birşey olmuş hakikaten. Kendisine eşlik eden harika bayan vokal ise İrem Candar, tadından yenmiyor efendim...

Atalanta geliyor, çalsın davullar sazlar

2011-05-21T14:45:00.001+03:00

2007de şurda ucundan kenarından birşeyler yazmıştım Atalanta mevzuunda...
Güzelim kulübümüzü asansör takım haline getirenler utansın. Neyseki yine çıkıyoruz, hakettiğimiz gibi hiç düşmemek üzere...

Kulübün doğduğu coğrafya yani Bergamo şehri eskilerden, Yunan kültüründen izler taşıyor, logosu da yunan mitolojisinden gelir.
Kafa tayfa Curva Nord'da ikamet eder, 90ların başında Inzaghi ile birlikte geleceğin yıldızı olarak lanse edilen Federico Pisani'nin henüz 22 yaşında vefat etmesi çok can yakmış, 14 numaralı forma müzeye kaldırılıp hiç kullanılmamıştır. Adı ayriyetten curva nord'a verilmiştir yitip giden Pisani'nin...

Caniggialar, inzaghiler, vieriler top koşturmuştur, altyapısının sağlamlığının yanında taraftarları da bir o kadar sağlamdır, BNA bilindik mevzuda italyada en önde gruplardandır. Stadın akustik, konum ve şekli nedeniyle tam anlamıyla taraftar etki edememektedir diye düşünüyorum. Tribün olarak Brescia ile husumet var, kardeşimiz ise güzel kulüp Ternana'dır, "you'll never drink alone" ortak pankartları çok güzeldir. Seviyoruz kendilerini, italya tribünleri tribün kültürü, güneş gözlüklü capo'lar, el yapımı şahane pankartlar, tüm mevulara karşın gerektiğinde tek ses birlik olmaları ve birçok nedenden ötürü hep ilgi çekiyor abiler.
Atalanta eski günlerinden uzak lakin kadroda yine de Bellini, Doni, Dalla Bona, Delvecchio, Tiribocchi gibi güzel topçular var, bitirici bir golcü eksikliğimiz olsa da birkaç isabetli transferle ilk sene ligde kalıp eski güzel günlere dönücez, inandık lan!..

soğuk hava deposunda et yumruklama

2011-05-20T00:11:00.002+03:00

Ya benim parlak günlerim, ha, Mick? Senin en azından parlak günlerin olmuş, benim o da olmadı. Hiçbir şeyim olmadı! Bacaklar gitmiş, herşey gitmiş. Sonra adamın biri çıkmış dövüş teklif ediyor. Aman ne harika!..

Rocky krizim tuttu dayanamadım izledim, devam filmleri tırıvırı olsa da ilk film harbi güzeldir, akademinin bok yemesi gibi Taxi Driver'ı sollayıp oscar alacak kadar olmasa da iyidir yani.
Kült sahneler arasına anında giriş yapan soğuk hava deposunda et yumruklama sahnesi de vazgeçilmez olmuştur efendim. Kahramanımız kafası çalışmayan ve babasının uyarısıyla bedenini çalıştıran italyan aygırı, pet shopta çalışan utangaç kızımızın abisi Paulie ile arkadaştır, arada yanına uğrar bir iki parça et alırım hesabı. Paulie de bıkmıştır diğer arada kalmış sıradan Philedelphia insanları gibi. Tüm siniriyle ete yumruğu yapıştırır, ardından Rocky devam eder ve et tokatlama seansları bir ritüel haline gelir.

Boks ilgimi çekmez şahsen spor olarak kabul edilmesi bile talihsizlikken boks filmleri hep ilgi çeker, kim boks yapar ki, kafası çalışmayan, kaybedecek birşeyi olmayan ve çaresiz adamlar heralde fikrinden yola çıkarak temele oturtulan hikayeler akar gider. Toplumun en alt katmanında, yanlış yerde doğmuş insanların var olma savaşıdır ve birçok şeyi sembolize eder bu tarz filmler o yüzden damardan yakalar izleyeni.
Rocky de Stallone'nin senaryosu ve oyunculuğu harbi ondan beklenmeyecek derecede iyi şaşırtıyor fazlasıyla, esinlendiği mevzu da birebir aynı aslında, sıradan yerel bir boksörün zamanında Muhammed Ali'ye kafa tutması ve 15 round dayanması. Yine Apollo kişisi, dalgacı karakteri, alaycı üslübu, hal ve hareketleriyle zaten birebir Ali portresi gibi ama onun kadar mizah anlayışı kuvvetli değil o kesin.
Velhasıl uzadıkça uzuyo mevzur, ilk film güzeldir, müzikleri de pek hoştur, merdivenden yukarı çıkıp ellerini kaldıran Rocky klasiktir, et yumruklama da öyle, hemen hemen sıkışmış, çaresiz öfkeli tüm karakterleri, arka sokakları, Philedelphia'nın şarapçı gençliğiyle, salaş spor salonları, böcekli evleri, küfürleri ve bol ter kokusuyla güzel bir boks filmidir diyoruz...

Kan Akacak

2011-05-18T12:47:00.000+03:00

Kan kelimesinin sayamadığım şekilde çok geçtiği, aklın, bilimin tarumar edildiği efsane sahnelerden, yerli rambo...

Sahne - Vesikalı Yarim

2011-05-17T18:32:00.001+03:00

çok eskiden rastlaşacaktık...

Sinemamızın en nefis filmlerindendir Vesikalı Yarim. Belki de en saf ve güzel haliyle Türkan Şoray ve gündelik yaşamın koşuşturmacasında sıkışıp kalmış manav rolünde İzzet Günay'lı eskilerin en gözel yapımlarından bir Lütfi Akad filmi ve mevzubahis final sahnesi, fonda da Şükran Ay, Kalbimi Kıra Kıra der ki bititrir olayı...

-herbirimiz yolumuza gitsek
-yolumuz ?
-öyle
-birleşti biliyorum
-birleşecek gibi değil, benim yolum başka, seni tanıdıktan sonra anladım,
senlen beraber olduktan sonra, sevgi de yetmiyormuş,
çok eskiden rastlaşacaktık

Nostalji - amigo filiz

2011-05-14T13:08:00.001+03:00

Bu gazete küpürüne denk gelmemiştim, amigo filizi de hiç duymamıştım harbi delikanlıymış ama:)
sonu ne oldu, evlendi mi şimdi merak ettim akıbetini...

Baykuş Gibi Severim Seni

2011-05-12T14:17:00.000+03:00

Kupa alındı gelindi, ama güzel maç oldu be hafız. Harbi mücadele sağlamdı, Fernandes harbi hayran bıraktı, naptın sen be abi? İkili mücadelelerin hemen hepsini kazandı, minimum pas hatası, yardımlaşma şahane üstüne bir de lokum gibi şık hareketler, ati abimizin şutları da ımba gibi. Dünkü halinden sonra Guti gitsin Fernandes'in bonservisi alınsın orta saha Ernst-Necip-Fernandes li olsun tadından yenmesin istedim.

Açıkçası İbb beklediğimden kötüydü, maçın başında bizden iyi başladılar daha derli toplulardı ama onun dışında çok etkili ataklar geliştiremediler, bizse epey dağınıktık ki ona rağmen çok sayıda sağlam gol pozisyonu yakaladık, şanssızlığa verdik gül gibi giden golleri, heyecanlı dakikalar ardından aldık bakalım kupayı, sezonun tesellisi babında. Maç sonu portekiz tayfası, özellikle dev adam Almeida'nın sevinci görmeye değerdi. Ülkenin her yerinden her tip adamı görmek mümkündü tribünlerde, Nevşehirli fenomen bir abinin yanımda olması kırdı geçirdi arkadaş, adam Rüştü Bey diye bağırdı maç boyu ama adamlardaki saf Beşiktaş sevgisini, o bozulmamışlığı harbi duyguların insanları diyeceğim adamları görmek gücüme güç kattı efendim.
Tribünde de organize olamadık pek kopuk kopuk bağırdık, zaman aman sağlam da bağırıldı ama ortalama bir performanstı ki bunu da karşıda ezeli bir rakip olmamasına bağlayabiliriz.

Bozbaykuşlar epeyce geldi adamlar bu kadar sürede baya çoğalmış, yolda karşılaştık fotoğraflar çekildi-uçalım beraber dendi, otobüsler yanyana durdu falan filan genelde baya yaş ortalaması küçük arakadaşlar ama renk kattıkları kesin. I have a dream pankartları iyiydi bikaç pankart daha beklerdim orjinalinden ama yine hoştu. Bazı alkollü arkadaşların çıkışları olmuş bira şişesi falan atma gibi ama başka bir sıkıntı olmadı bildiğim kadarıyla, asabi Sedat'ın otobüslere parmak sallayıp içinizde fenerli cimbomlu varsa diye başlayan bağırışları,hareketleri falan öldürdü beni. Muhabbetiyle yoluyla,herşeyiyle güzel bir gün oldu, sahaya atlama teşebbüsümüz püskürtülse de sağlık olsun diyoruz:)

Zombieland

2011-05-10T23:19:00.000+03:00

Oldum olası zombi filmlerinden çok haz etmem cin fikirli, espri anlayışı kuvvetli nadide örneklerini saymazsak tabi. Bir de zombileri ve zombi filmlerini ti'ye alan filmler var ki 'Shaun of the Dead' bunların aşmış örneğidir, Simon Pegg ve diğerlerini daha bir sevme nedenidir. Ardından birkaç film daha bu tarz olaylara yeltendiyse de bu filmin yanına yaklaşamadılar kesinlikle.
Zombieland izler izlemez listemde ikinci sıraya kuruldu. Bir kere diyaloglar şahane, açılış sekansı bile oha dedirten cinsten, anında kendine çekiyo hiçbir anında bu ne lan, böyle şey mi olur dedirtmiyor efendim.
Woody Harrelson çok şık olmuş,Jesse Eisenberg geleceğin yıldızı babında ilerliyor, keza diğerleri de diyeceğim ama Emma Stone sen nasıl bir insansın yahu, hakkaten adının hakkını veriyor hatun kişi yok böyle bir şey aabi.

En çok sevindiren,güldüren husus ise Bill Murray'in zombi makyajıyla arz-ı endam edip çok az da olsa görünüp filmin gücüne güç katmış olması, bolca hayalet avcılarının yad edilmesi vb... Müzikleri de ayrı bir konu ki açılışta metallica ile havaya giriyoruz, zombiler bile sempatik geliyor lan bu filmde ki hepsi kenyalı atlet gibi mübarekler. Espriler hepsi yerli yerinde, süresi yaklaşık 90 dakika harika, zombi filmlerinin atası Romero abinin filmlerine bile katlanamayan ben Resident Evil oynayarak Shaun of the Dead ile avunan ben gibiler için ilaç olmuş filmdir. Kuralların açıklandığı sahneler özellikle cardio olmak üzere, zombileşen küçük kızların sahnesi, Hollywoodda zombi halindeki Chaplin taklidi, sarı hummer, yine emma abla, zombi filmlerinin olmazsa olmazı süpermarket sahneleri ve bir dolusu akıllarda kalan...Ne uzun cümleler kuruyorum arkadaş yoruldum harbiden, erken yatalım Kayseri yollarına düşelim, zift gibi pis deplasman otobüslerinde muhabbete bakalım, yol tabelalarını bıkmadan takip edelim, içelim, bolca çiş molası falanlar filanlar ile sezona nokta koyalım, özledik lan...

Kulüp Rakı

2011-04-20T13:20:00.002+03:00

Envai çeşit rakı var piyasada Yeni Rakı, Tekirdağ, Efe, İzmir Abbas Rakı, yok Yekta rakı ama bazıları çok fenalar yahu. Derler ki büyükler Altınbaş ve 1930'lardan beri süregelen Kulüp Rakı ayrıdır ağır abi içkisidir velhasıl can'dır.
Kulüp Rakı her daim ilgimi çekmiştir logosu ve etiketi bile hep soru işareti ki logoyu oluşturan içki içen amcalar kimlerdir diye bir dolu rivayet dolaşır. Bir tanesi etiketin yaratıcısı ülkemizin ilk grafik sanatçısı İhap Hulusi Görey, diğeri ise hep muallak olmuş, Atatürk diyen dahi çıkmış ama diğeri devrin önde gelen şair ve fikir adamlarından Fazıl Ahmet Aytaç diye bilinmekte.
Amcaların içtikten sonrası halini ise necdetyılma resmetmiş şahane olmuş, Amcalar hep gözde hiç eskimiyor diğerlerinden arttırılmış alkol oranı ve tadıyla ağırlığıyla gönüllerde taht kuruyor Kulüp Rakı sayın abim...

Father Müslüm

2011-04-17T12:05:00.003+03:00

Zamanın eli değdi bize
Çoktan değişti her şey
Aynı değiliz ikimiz de

Ne giyse yakışıyor bu adama yahu, meyhanecilik hayatımızda pek çalmadık-dinlemedik ama rakılı tişörtünü kaptık hemen,üzerinde' bu alem bana ben bi büyüğe hasta' yazan.
Şarkıyı da istanbul yollarında ali kardeşim dinletmişti kulakları çınlasın, yine hüsranla döndüğümüz nice seferlerden birinde...

Ne güzel şarkıdır, yorumdur ya herşeyi al bir şansım olsun diye bağırırken bulabiliyor insan kendini, defalarca üstüste dinlenesi nadide eser, ah ulan baba ...

Artık geri ver
Geri veremezsin aldıklarını
Artık geri ver
Geri verilmez hiçbir yanılgı
Yokluğuma emanet et
Sende benden kalanları
Her şeyi al
Bana beni geri ver
Bir şansım olsun
Başka yer, başka zaman Sensiz ömrüm olsun...

Yarım Porsiyon Aydınlık

2011-04-07T11:52:00.001+03:00

Yine-yeniden seyircisiz maç cezası alan ki -turist bakana edilen tezahurat bunun nedeni kuvvetle muhtemel- takımın ardından beleştepede tezahurat eden yığınlar, görmek istediğimiz hareketler...

Route Irish ve Ana

2011-04-05T00:18:00.001+03:00

Ankara Uluslararası Film Festivali geldi geçti, aslında gidilesi epeyce film vardı listeler yapıldı seanslar kontrol edildi lakin ancak iki tanesine gidebildim. Hele ki gündüz seansları 2,5 tl öğlenleri 5tl gibi şahane fiyatlar sunulması ucubik günümüz sinema ücretleri yüzünden oh dedirttti.

Geçtiğimiz yıla damga vuran yerli yapımlar, bağımsızlar, alternatif filmler, Kore filmleri, kısa filmler bir dünya seçenek vardı.
İlk gittiğim film Yaratık-The Host ile gönüllerde taht kuran Bong Joon-ho'nun Madeo/Ana adlı filmi oldu. Açılış sahnesiyle bile farklı birşeyler görüleceğinin sinyallerini verdi, deldi geçti adeta...
Oğlunun cinayet zanlısı olduğu bir mevzuya bir anneyi başrole koyarak harika bir film izlettirdi gerçekten. Uzakdoğunun kendine has mizahının karakterlerinin yanında sağlam da bir dram barındıran iyi ki gitmişim dedirten bir yapım oldu.

İkincisi ve en merak ettiğim filmlerden olan Ken Loach ustanın Route Irish'i idi. Irak savaşının kendi içindeki pislik yüzü, dönen milyar dolarlık rant, sinek avlar gibi insanlara zulmeden dev! şirketler, çok konuşulan taşeron güvenlik firmaları konusuna dikiz yapıyor Ken baba. Savaşta en tehlikeli bölge olan ve Bağdat Havaalanı’nı ABD ve İngiliz ana üslerinin bulunduğu Yeşil Bölge’ye bağlayan “Route Irish”filme adını veren ve dananın kuyruğunun koptuğu mekan ve ustanın adeta aksiyon filmi gibi hareketleri sahneler izlettirdiği, gerçeklerle izleyenleri tokat manyağı yaptığı harika film olarak belleğime kazındı.

Göze ziyafet çeken mükemmel görüntü kalitesi, kan kardeşi konumundaki iki arkadaştan birinin Evertonlu diğerinin Liverpoollu olması, çok kısa süreli pub sahneleri de filmin tuzu biberi...

Suluşaka

2011-03-21T13:01:00.003+02:00

Bloglara dokunulmuş her tarafı işgal edilmiş haberimiz bile olmadı be muhterem. Velhasıl devam ediyoruz hayata insanların anlamsız hareketlerine anlam veremeden eblek eblek bakınıyoruz sağa sola.
Güzelim grup Peyk'ten yine gelsin, halen kıymetleri bilinmiyor uşakların. İlla Pilli Bebek gibi bir dizide falan çalması şart galiba bizde anca o şekil yürüyor işler. Ki ilk albümden fotoğraf şarkısı bile tanımak için yeterli kendilerini, Baraka'da baya bir evvel dinlemiştim yine olsa dinlerim hep dinlerim laa. Behzat reyisi de izlemedik eşşeklik etmişiz ne güzel dizi lan, ankaranın ankaralının ihtiyacı varmış böyle bir işe, Ulus, Sıhhıye, bilumum pavyon-gazino ortamı, meyhane, Pilli Bebek, Erdal Başkan ve tesbihi, harun fenomeni ve başarılı diğer karakterler, envai çeşit gerçekçi durum,küfürler,komiklikler, fonda sıkıcı ama bir o kadar özlenen ankara.
Ayrı mevzu bu dizi şarkıya bakalım, bugün yok ki yarın olsun diyo adamlar...

Beni mahfet kısasa kısas
İnkikamı al yarama bas
Sulu bir şaka bu hayat
Var olan katlanmak zorunda

At istersen herşeyi
Hıncını al yarana bas
Bu hayat böyle bir oyun
Var olan dayanmak zorunda

Neden sonra hep sonra
Sonra sonra anlarsın
Bugün yok ki yarın olsun
Düşünme kaybolursun

Varsın olsun sen yine
Bildiğin gibi oyna
Bugün yok ki yarın olsun
Düşünme kaybolursun
Düşünme kaybolursun
Düşünme kaybolursun.

Peyk - Suluşaka
<

Sadri Alışık - Serseri

2011-02-03T00:23:00.001+02:00

“Kötülük içkide değildir ki, kötülük insandadır. Ama suçu hep içkiye atmışlardır.”

Gönlümüzün en güzel yerinde her daim yeri olan, hastası olduğumuz mahallenin en şık abisi Sadri Alışık'ın yine meyhanelerden çıkmadığı, en kral raconları kestiği, delikanlılık ve insanlık namına ne varsa döktürüp alemi göt ettiği harika filmlerden biri Serseri.
Bu sefer balıkçı Kazım rolünde hayata karşı daha bir mesafeli, insanlara karşı daha serttir belki de olması gerektiği gibi, ta ki kapısına kadar gelecek olan misafirinin teşrif etmesine kadar...

Aşağıda videosu hali hazırda bulunan, filmin açılış sahnesi de harikadır. Balıkçı tekneleri, eski İstanbul ve Sadri Babanın sesinden sanat musikisi eseri, hey yavrum heeyy, yaşaa...

"bekle öyleyse, yılma, korkma, bekle... sana derya ortasında bir ev kurucam, deniz ana karnımızı doyuracak, ateş balıklarıyla aydınlanıcaz... iyi mi? deniz kızlarının elinden su içeceksin..."

Küpür

2011-01-29T12:27:00.000+02:00

Sahada horoz, evde kuzu temalı eskilerin enteresan başlık ve haberlerinden,
bu vesileyle rahmetliyi, hakkaten çok güzel bir insan ve Beşiktaşlı olan Vedat Okyar'ı analım...

Mirkelam Pantolonumu Kaybettim. Hükümsüzdür...

2011-01-24T15:01:00.002+02:00

Bu bir ilan bu bir feryat efendim. Benim akranlarım 83lüler diye tabir edebileceğimiz nesil için belki de bir yüzkarası olabilir evet Mirkelam pantolonum vardı ve giydim ortaokul yıllarımda itiraf ediyorum bu kanalla. Yeni nesil fast-food gençliği duyar duymaz dalgasını geçti tabi canı sağolsun.
Tek tesellim o dönemden kalma pantolonlu fotoğraf ya da belgeye rastlanamaması ki çok şükür diyoruz bizden sonrakilere yoksa nasıl anlatabilirdik o pantolonları nasıl bir ruh haliyle giyip koştuğumuzu.
Mirkelam favori şekliyle de yurdum geçlerini berberlere akın ettirdi o dönem ki neyse öyle bir işe girmemiş olmak bir nebze ferahlatıyor içimi. Pantolon da o ara hep anneler alır gelir bişeyler ve giyilirdi yine öyle olmuştu, ankarayı bilenler için söylüyorum -deniz tarafındaki kale arkası misali- onur çarşısından almış gelmiş bizimki iki tane renk renk mirkelam pantolonu ferah ferah, efil efil giydik bizde özellikle top oynarken rahat oluyodu ki görüntü pek önemli değildi o sıralar heralde. Çevrede pantolonu giyip koşanlar, baya farkettirdi lan sözleri falan vardı sanki, sağa sola koşturanlar, görüntü kirliliğinin akabinde tam bir kaos ortamı hakimdi, zor günlerdi... Sanki şimdi sokakta sümüklü çocuklar annelerine beni işaret ediyorlarmış gibi geliyor yahu.
Güzel bir arkadaşla bunu paylaştım tabi yıllardır içimdeki bu ukteyi aktarayım derken dalga konusu olduk, içki masalarına meze olduk(:
Bekliyorum ki burdan bir ses, ben de giydim ben de desin, şu fakiri sevindirsin gerekirse feysbukta gruplar kuralım gücümüzü birleştirelim diyorum...

Şarkıda fena değildi yanılmıyosam Dolapderede geçiyodu klip, başlarda duvardaki Bjk yazısını da hatırlayanlar vardır muhakkak, bir süper kahraman olarak mirkelam incelenmelidir, gerekirse teknolojiyle donatılmış 2011 model koşturan, performans arttırıcı mirkelam pantolonları üretilmelidir.
İlk defa blogger gibi yazdım lan galiba, neyse selametle...

Link:

Sia - Butterflies

2011-01-06T00:14:00.000+02:00

Zero 7 ile gücümüze güç katan, enfes sesiyle hastası olduğumuz ve ardından solo albümüyle arz-ı endam eden, breathe me gibi mikemmel esere sahip avustralyalı güzel varlık Sia'nın colour the small one albümünden yine olağanüstü bir parça efenim. Özellikle basları kuvvetli bir ses sistemiyle dinlendiğinde daha bir güzel olup lokum gibi gidiyor, valla...

Sia - Butterflies

Sinema, Futbol & Memduh Ün

2011-01-05T23:02:00.000+02:00

-Futbol genellikle bizde fanatizmle çok eş değer durumda. Ben o yüzden futbolla tutkulu aşkları birbirine çok benzetirim. Bir kıza aşık olmakla bir takıma aşık olmak ’bu maçı alacağız başka yolu yok demekle bu kızı alacağım başkasına yar etmem demek arasında fark yok. Kıza sahip olamayan kızı ya da kendini öldürüyor, futbol fanatizminde de bıçaklarla, kesici aletlerle gidiliyor maçlara
Şerif Gören

Benzer yönler düşünüldüğünde illaki bulunacaktır ama özellikle sinemamızda yeteri kadar yer bulamamıştır futbol ki başta çocukluktan itibaren hayatımıza nüfus eden sürekli hayatımızda olan birşey olarak yer verilmemiş, filmlerin arasına garnitür hesabı serpiştirilmiş futbol.
Tam bir futbol ülkesi Türkiye denir ya ne kadar klişe ve gerçek dışı olduğu bir gerçek. Şöyle ki, bideki sevme sevmeme meselesi değil bir nevi boşalma imkanı veren bir hadise olarak bakılıyor tamamen. Yoksa ligi 6.sırada bitirmesine rağmen önümüzdeki senenin 51bin kombinesini satan Dortmundlular değilmidir taraftar, ya da futbolsever. Bizde de yok değil ama az sayıda ne yazıkki.

Sinemamızda yönetmenler de getirisi olmadığından futbol işine girmemişler haklı olarak. Osman Seden'in sıkı Beşiktaşlılığına, filmlerde yer vermesine değinmiştik. Türk sinemasında sağlam yerlerden birine sahip Memduh Ün'ü anmamak olmaz. Kendisi Beşiktaş formasını terletmiş ve hatta 40-41 sezonunda şampiyonlukta yer almış bir kişi. Tıpkı Seden gibi çok yönlü bir insan olarak hizmet vermiş, senarist, yapımcı, yönetmen, oyuncu...Zıkkımın Kökü, Zübük, Bekçiler Kralı, Umutsuzlar, Gol Kralı, Yıkılmayan Adam, Ağrı Dağı Efsanesi gibi onlarca filmde emeği olan büyük usta kendisi.

yeni yıl

2011-01-01T15:27:00.000+02:00

kutlu olsun...

turgay atasü ve süleyman seba...başkan rakıyı kovayla içince kafasına kukuleta takmış herhalde...92yılbaşı

Replik

2010-12-26T22:53:00.001+02:00

the barefoot contessa

gerçek hayatla senaryo arasında en büyük fark şudur; senaryo mantıklı olmak zorundadır, gerçek hayatınsa böyle bir derdi yoktur...

Düşbaz - AY ¾ ( Ay Üç Çeyrek)

2010-12-25T14:33:00.000+02:00

Düşbaz adlı güzelim grubun keyif veren şarkılarından ay üç çeyrek, "Güzel Günler" adlı albümleri her şarkısıyla farklı tadlar taşıyor efendim, dinledikçe dinleyesi geliyor insanın velhasıl tavsiyedir...

düşbaz - ay üç çeyrek

Feylesof Ibra

2010-12-25T13:46:00.000+02:00

Rafael’in ünlü “Atina Okulu” adlı freskosunda Aristo’nun yerine İbrahim Üzülmez’i yerleştirince ortaya bu tablo çıkmış, yapanların ellerine sağlık.

Deli İbraam bu sene fizik olarak da biraz geriye gitse de hala basit oynamak yerine fantezi peşinde koşan, yüz ifadesinden yola çıkarak bir gevşeklik olduğunu tahmin ettiğim İsmail'in öğrenmesi gereken çok şey var bu adamdan...
Vatan'da geçenlerde yapılan röportajdan kesitler;

Alain de Botton‘un “Felsefesinin Tesellisi” kitabını seyahat boyunca elinden düşürmemiş İbrahim.. Hemen telefonu çevirdim ve İsviçreli yazarı sordum Üzülmez’e..

İşte Beşiktaş Kaptanı’ndan herkesi şaşırtacak açıklamalar:

“KÖYDE yetişmiş, ortaokul mezunu biri olarak size filozof numarası yapacak değilim.. Açık söyleyeyim, Beşiktaş sayesinde kitap okuyacak noktaya geldim.. Son 4-5 senedir de kitaplarla kendime rehabilitasyon uyguluyorum.. Porto’ya giderken havaalanında Alain de Botton’un kitabını seçtim.. Son günlerde okuduğum bir de Donald Trump’ın “Başarıya Giden 101 Yol” kitabı var..”

“SİZ şimdi beni imtihan edersiniz Alain de Botton ile ilgili.. Kitabı alana kadar kim olduğunu fazla bilmiyordum.. Bilenlere sordum, felsefeyi günlük hayat diliyle anlatan, çok önemli bir yazarmış.. Gerçekten de öyle.. Ben Felsefenin Tesellisi’nden şunu anladım: Hayatta çok paran olabilir ama çok sağlam dostlukların olmayabilir.. Mal, mülk edinmek için çırpınmanın insana hiçbir hayrı yok.. Onun yerine gerçek dostlar kazanmak için çırpınmak daha büyük zenginlik getiriyor..”

“KİTAPTAN kendi hayatıma uyarladığım kavramlar da var: Mesela insan rahat olmalı.. Stres günümüzün hastalığı.. Kafanı acayip şeylere takarsan, bizim işte de, başka işlerde de başarının imkânı yok.. Çünkü stres direkt olarak işe yansıyor.. İyi bir profesyonelin işine odaklanması gerekiyor.. Stresin yaptığın işin önüne geçmesine izin vermeyeceksin..”

“BİR de tek başına yetenek yetmiyor.. Bir yerlere gelmek istiyorsan, yeteneğin yanına çalışmayı da eklemelisin.. O zaman uzun süre başarılı olabiliyorsun.. Kitapta da aynı mantığı görünce sevindim, çünkü bunu yıllardır uyguluyorum.. Tabii İsmail Köybaşı yandı şimdi.. Bu kitabı ona da okutturacağım ve bu mantığı onun kafasına yerleştireceğim..”

“HERKESE tavsiye ediyorum.. Desinler ki, ‘Yahu top peşinde koşan Deli İbrahim bile kitap okuyormuş..’ Ve onlar da okusun.. Kitap okumak bir rahatlama ve kendini iyi hissetme yöntemi.. Rüştü ağabey sayesinde kitap okumaya alıştım.. Seyahatler, kamplar artık kitapsız geçmiyor..”

Berlin Üzerindeki Gökyüzü

2010-12-23T22:38:00.001+02:00

Çocuk, çocukken / kollarını sallayarak yürürdü / Derenin ırmak olmasını isterdi.../ Irmağın da sel... / ve şu birikintinin de deniz olmasını / Çocuk çocukken... / çocuk olduğunu bilmezdi / Her şey yaşam doluydu / Ve tüm yaşam birdi / Çocuk çocukken... / hiçbir şey hakkında fikri yoktu / Alışkanlıkları yoktu / Bağdaş kurup otururdu / Sonra koşmaya başlardı / Saçının bir tutamı hiç yatmazdı / ve fotoğraf çektirirken poz vermezdi...

Gerçeküstü unsurlar barındıran filmler nedense çok çekmez, film içinde kopup gittiğim bolca olur lakin orcinal adıyla, Der Himmel über Berlin, ne hikmetse Arzunun Kanatlarıyla ülkemide vizyona giren, pek sevdiğim yönetmen Wim Wenders'in şahane filmlerinden. Benim için Paris,Texas en şahanesidir filmlerinin, en sevdiklerim arasında da kafaya oynar her türlü...

Filme gelecek olursak başrolde Bruno Ganz yine çok başarılı, Berlin şehri üzerinde insanları seyreden herşeye şahit olan ama müdahale edemeyen ölümsüz bir melek rolünde. Hatta bir çamaşırhanede bezgin bir şekilde bekleyen Türk teyzenin şimdi eve gidicem, çocuklara bakıcam, yemek yapıcam tarı serzenişleri duyulur...
Karakterinde melankoli ve yalnılık fazlaca hissedilir, kendi varlığını sorgulamaya başladığı sırada varlığı sona ermek üzere olan bir sirkte çalışan şahane trapezci kızın yaşamına girmesiyle olaylar gelişir, değişir, abimiz ölümsüz olmaktan bile vazgeçer aşkı uğruna, ete kemiğe bürünmek ister. Gerçekleştiğinde de ondan mutlusu yoktur zaten, çocuklar gibi hoplaya zıplaya aşar yolları, sıcak kahveden bir yudum alır, Türk mahallesine de düşer yolu arka fonda Zülfü Livaneli'nin Karlı Kayın Ormanı hemen dikkati çeker ve Türk dükkanları da cabası.

Yeryüzünde gezen meleklerin öyküsü, şiirsel dili, sesleri, görüntüleri, Bruno abi ve Colombo ile tanıdığımı Peter Falk'un kendisini oynadığı güzel rolleriyle, Nick Cave fenomeninin müzikleri ve salaş görüntüleriyle ve adeta yağan aforizmalarıyla farklı, edinilesi Wenders yapımı...
Hollywood boş durmayıp bu filmi de tekrar çevrimini yapıp Melekler Şehri adıyla,herşeyiyle mundar etmişti, sağolsunlar hazıra konmaya bayılıyor abiler...

Çok Yalnızdım,ama hiç tek başıma yaşamadım...

-bir kez olsun ciddi olmalı. çok yalnızdım ama hiç tek başıma yaşamadım. biriyle olduğumda genelde memnundum ama bunu hep bir tesadüf sandım, bu insanlar benim ailemdi ama başkaları da olabilirdi. neden o kahverengi gözleri olan kardeşimdi de şu karşıda öylece duran yeşil gözlü adam değil? taksi şöforünün kızı benim arkadaşımdı ama yerine kollarımı bir atın boynuna da dolayabilirdim öyle değil mi? bir erkekle birlikteydim hatta aşıktım ama onu aniden terk edip o anda sokakta karşıdan gelen yabancı bir erkekle de kaçabilirdim.

bana ister bak ister bakma, ister elini ver ister verme. hayır bana elini verme, bakışlarını uzaklaştır. sanırım bugün yeni ay var, gece pek sakin değil ama şehirde hiç kan akmayacak. ben hiç kimseyle oynamadım, buna rağmen hiçbir zaman gözlerimi açıp şöyle demedim; işte şimdi ciddi. nihayet ciddileşiyor.

böylece yaşlandım işte. yalnız ve ciddi değildiler, zaten zaman ciddiyetsizdir, hiç yalnız kalmadım, ne tek başınayken ne de biriyle birlikteyken. aslında artık yalnız olmak isterdim, çünkü yalnızlık şu demektir; artık bir bütün. artık bunu söyleyebilirim, işte bu gece ben de nihayet yalnızım. tesadüfler artık bitmeli. karar vermenin yeni ayı. yazgı diye bir şey var mı bilmiyorum ama karar vermek diye bir şey var, karar ver. bak bir zamanız şimdi, sadece bütün şehir değil bütün dünya bizim bu önemli kararımıza katılıyor. ikimiz iki kişi olmaktan da öteyiz, bir şeyleri oluşturuyoruz. seninle halkın yerinde oturuyoruz ve bütün meydan bizimle aynı dilekleri paylaşan bir sürü insanla dolu. oyunun kurallarını biz belirliyoruz. ama şimdi sıra sende, oyun sende, ya şimdi ya da asla. bana ihtiyacın var, bana ihtiyacın olacak. ikimizin hikayesinden daha büyük bir hikaye, erkeğin ve kadının hikayesi, bu devlerin hikayesi olacak. bu görünmez ama aktarılabilen yeni bir neslin hikayesi. bak, gözlerime bak onlar zorunluluğun resmidir. burdakilerin geleceğinin resmi. dün gece rüyamda o yabancıyı gördüm. yani kocamı, ben bir tek onunla yalnız olabilirim, ona karşı açık olabilirim, alabildiğine açık sadece onun için. bütün olarak içime alabiliyordum onu, onu paylaşılan saadetin labirentiyle sarmalayabilirdum. biliyorum o sensin...

Buena Vista Social Club - Veinte Años

2010-12-21T00:24:00.000+02:00

Biraz da müzik diyoruz, hastası olduğumuz Küba'nın güzel insanları Buena Vista Social Club'dan Veinte Anos.
Aynı şarkıyı birçok kişi yorumlamış lakin Buena Vista ve yine Maria Teresa Vera'nın yorumu da acayiptir, tavsiyedir...

seni sevmemin ne önemi var
eğer beni artık sevmiyorsan
geçmişte kalan aşk
hatırlanmasa da olur
hayatının aşkıydım
uzun bir zaman önce
ama artık geçmişinin parçasıyım
ve buna dayanamam
istediğimiz herşeye
ulaşabilseydik eğer
beni aynı şekilde sevseydin
yirmi yıl önce olduğu gibi
içimiz hüzün dolu
aşkın yitişini izliyoruz
ruhumuzun bir yanı
acımasızca parçalanıyor

Bir Fotoğraf

2010-12-20T23:28:00.000+02:00

Mutluluğun resmi olarak gazetelerde boy boy çıkabilirdi aslında bu fotoğraf, eğer biraz gol yollarında becerikli olabilseydik, ama canları sağolsun tabeladaki skor ya da sıralamadki durum illaki önemli ama herşey demek değil, olmamalı.
Schuster çapsız medya mensuplarına, cellatlara kurban edilmemeli, en azından birkaç sene üstünde durulmalı, tüm umursamaz, gamsız görüntüsüne rağmen seviyorum bu adamı, gazetecilere verdiği ayarlar, anladıkları dileden konuşması tabi hoşlarına gitmediğinden en ufak falsosunu bekliyorlar. Çok beklerler umarım...
Aslında sadece fotoğrafı koyup bitircektim yahu... Foto için ayrıca afro kartal Arda kardeşime de selam:)

Körlük

2010-12-20T23:23:00.000+02:00

Tanrıkent ile kitlelere adını duyuran Fernando Meirelles'in izleyebildiğimiz son filmi Blindness, aynı zamanda Cannes'in açılış filmi olarak kayıtlara geçmişti.
Nobel ödüllü yazar Jose Saramago'nun romanından uyarlandı ki Saramago yeterince okuyamasam da es geçilecek adam değil, Bilinmeyen Adanın Öyküsü ile etkilemişti bizi, her kitabını okuyasım var ulan!..
Filmin bir korku-gerilim filmi ya da zombivari film gibi gişeye dönük ucuz hareketlerle yansıtılmasının ardından bazı sinema izleyicisinde hayalkırıklığı yaşatmış ki kitaba da yazara da hakaretten beter.
Her filmde illa bir hata bulayım cin'liğimi göstereyim derdinde olanlar tabiki bazı noktaları kaçırmadılar ama bu filmin amacı modern toplum insanının içindeki görürken kör olma durumu, olağanüstü durumlardaki gerçek yüzünü yansıtan iğrenç halleri, acımasızlığı, bireyselliği ve benzeri birçokmevuya parmak basmak.
Oyuncu açısından da şaşaalı süper yıldızlardan ziyade yine parlak ama kaliteli yapımlarda rol alan şahane isimler seçilmiş ki tam isabet. Julianne Moore fevkalade, Mark Ruffalo'yu acayip tutuyorum arkadaş Zodiac'tan beri özellikle, Gael Garcia Bernal şöyle bir manyak rolde görünüyor ve benim en sevdiğim heriflerden Danny Glover yine karizma bir rolde harika ses tonuyla yine mest ediyor.

Görüntülerdeki etkileyicilik açısından da alkışı hak ediyor film, ayrıca yağmurun yağdığı bir sahne var ki şimdiden benim için unutulmaz sahneler arasına girdi, gerçekten tam seyirlik...
İnsanoğlunun gerçek yüzünü suratımıa çarpması gibi hususlardan ve birçok benzerlikten ötürü Haneke'nin Kurdun Günü'nü hatırlamamak elde değil, onu izlemek uzun planlara sabretmek, hazmetmek daha zor lakin güzel filmler, derdi olan filmler, bize izlemek düşer ey vatandaş.

Soğukta Maça Gitmece

2010-12-19T16:25:00.000+02:00

Fotoğrafı görünce ürperme geldi, altına da not düşülmüş, Beşiktaş 8 haftadır maç kazanamıyormuş ama nafile.
Şimdiki gibi Quaresma oynuyor diye ya da cepten foto video çekelim, ulan ne kaynattık diyelim diye gidilmiyordu maçlara haliyle. Tabi bu değişen profilde ne kadar allanıp pullansa da berbat olan futbol kalitemiz ve inatla artan uçuk seviyedeki bilet fiyatları da büyük rol oynadı. Alt-orta sınıfın belki de tek eğlencesi, ritüeli bir babanın oğlunun elinden tutup maça götürme olayı ortadan kaldırıldı.
Velhasıl buz gibi maçta tribündeki az sayıdaki kişiden biri olmak da ayrı bir tad barındırır. Bacakların, kat-kat giyilen çoraplara rağmen ayakların donmuştur, atkı-bere ne varsa sarıp sarmalanır, sırf tezahuratlarda alkış sesi çıksın diye eldiven takmazsın, devre arası tadı pek mühim olmayan çay takviyesi birkaç dakika da olsa idare eder, ikinci yarı başlar ha babam zıplasan da kar etmez ama onun da tadı hakkaten bambaşka. En son bu kadar soğuk maç Kayserideki Erciyes deplasmanıydı benim hatırladığım eski Kayserinin dökük tribünleri eşşek gibi karla kaplıydı, iç organlarımıza sirayet eden bir soğuk vardı ve yine galip gelememiştik. Malum Samsun maçı, şampiyonluğa ve hatta kaybedilen birkaç yılın sebebi, ilerde de çok konuşulacak maçta bulundum o günü hala unutamam polisle çıkan mevzular, hakemin ağının içine atılan kar topları, milletin localara dahi hücum etmesi, bir polisin jopunu alıp atan yakın arkadaşım ve daha nicesi... ve bolca Ankara ayazı tabiki, Letchkov'un harika futbolu ve golüyle hatırladığım Gençler maçı, dondum lan yazarken...

Karda top oynamak da ölmeden yapılması farz hareketlerin başında gelir, sabah okula gitmeden kalkılıp camdan dışarı bakılır, haber bültenleri açılıp dua edilir tatil olsun diye, spikerden "ilk ve orta dereceli" sözü daha duyulur durulmaz havalara uçarken bir yandan arkadaşlar aranıp müjdeli haberi veren ilk kişi olma hevesi illaki vardır. Ekip toplanır, kaleci olmaktan nefret eden adam dahi kalaye geçmek için fırsat kollar, karda kendini sağa sola atar durur güzelce, bolca milletin ayağına kayılır, üst baş perişan, salya sümük içinde eve gidilir, anneden azar işitildikten sonra ıslak çorapları kurutma işlemine geçilir evin her yanına asılır bunlar pis pis, çok güzeldi be abi:)

Yeraltından Notlar Sinemada

2010-12-18T15:32:00.000+02:00

" Dostoyevski, Nietzsche`ye ilham kaynağı olmuş akıl dışı bir adamdır. Ona göre, iki kere iki beş eder. Eğer iki kere iki dört ediyorsa zaten insanlık için konuşmaya değer hiçbir şey yoktur." Z.D.

"bilincin her türlüsü acı verir, her türlüsü"

Dostoyevski denince nedense ilk bu kitap aklıma gelir, dandik bir baskısını bulup almıştım, açılış cümlesi zaten ilerde olacakların vuruculuğun işaretidir; "ben hasta bir adamım... içi hınçla dolu, gösterişsiz bir adamım ben." Kahramanı herzamanki gibi ne iyi ne kötü, hertürlü çelişkiyi içinde barındıran, aynı zamanda iyi olmayı düşünürken bir yandan aşağılık şeyler de düşünebilen en nihayetinde insana dair ne varsa tüm gerçekliğiyle barındıran, bırakmıyorlar..iyi...iyi olamıyorum.." diyen çarpıcı bir karakterdi.
Cemal Süreya buyurmuş ya bir gün Dostoyevski okudum, o gün bu gündür huzurum yok diye, tamı tamına cuk oturmuş, anlatmaya çalıştığım birçok şeyi anlatan bir cümle.

Kıskanmak bazı senaryo boşlukları gibi nedenlerle birşeyler eksik tadı bırakmıştı Zeki Demirkubuz'un roman uyarlaması olarak, sırada onun dilinden ve elinden düşürmediğini bildiğimiz, hapishanede tanıştığı Dostoyevski'nin bu eseri varmış bakalım, edebiyat ve özellikle referans olarak Demirkubuz'un temel söylemlerini oluşturuyor, senaryo falan herşey tamam ve Ocak ayında Ankara'da motor diyerekten harekete geçiliyormuş, her projesi gibi heyecanla bekliyoruz artık...

Motivasyon ve Şevket Amca

2010-12-17T13:36:00.001+02:00

Motivasyona dair işler epey değişti, her zaman vardı ama işin içine daha çok haklı olarak psikoloji, çevresel faktörler, sözüm ona profesyonellik falan girdi.
Anektodun sahibi artık nedense çok antipatik gelen, hep PSG maçında yağmurlu havada gol atıp, bağırarak kapalının önüne kadar koşup yığılan Oktay olarak aklımda, belki de hep öyle görmek istediğimden... O maçta giydiğimiz beyaz ağırlıklı adidas forma da hep içimde uktedir, elimde yoktur, lanet olsundur.
Belçika maçına attığı gol ile daha çok hatırlanacak ama bizler gibi onun da hala inandığını sanmıyorum yaptığı şeye...
Şevket Belgin de o zamanlar Seba kadar önemli bir unsurdu, yöneticilerin amca, başkanların baba olduğu yıllar...

"Özellikle derbiler öncesi maça hazırlanırken, kulüp yöneticiler antrenman sahasına gelirdi. Hemen hemen her gün, her antrenmanda peş peşe mutlaka yöneticiler gelir ve bizleri motive etmeye çalışırlardı, bu durum bazı oyuncularda strese neden olurdu ama ben stres olmazdım. Beşiktaş’ta oynarken bir Fenerbahçe derbisi öncesi rahmetli Şevket Belgin antrenmana geldi ve bizi etrafına toplayarak, “çocuklar Fenerbahçe’yi yenin size çok büyük prim vereceğim” dedi...

Biz arkadaşlarla aramızda konuştuk; “lan acaba Şevket amca ne verecek, mirasını mı verecek bize” diye merak ettik. Neyse maça çıktık, Fenerbahçe’yi yendik, maç sonrası Şevket amca soyunma odasına geldi, biz de merak ediyoruz “acaba o bahsettiği büyük prim ne” diye, neyse Şevket amca elini cebine attı, 15-20 tane Cumhuriyet altını çıkardı, her birimize birer tane Cumhuriyet altını verdi, biz şaşırdık tabi, “bu mu büyük prim” diye, sonra “şampiyon olun birer Cumhuriyet altını daha dağıtacağım” dedi. Şampiyon olduk birer altın daha verdi."

Cahide Sonku, Selim İleri ve Sinema

2010-12-14T14:24:00.001+02:00

Şöhret basamaklarını bir bir tırmanan, sinemamızın ilk kadın yönetmeni,starı, yapım şirketi sahibi olmuş, erkekleri çokça peşinden koşturmuş, her daim gündemden düşmemiş bir fenomen aslında çok konuşulmasa da.
Birçok şöhrete doymuş insan gibi gazete manşetlerinde Cahide Sonku yapayalnız öldü diye not geçildi onun için ne yazıkk ki, zamanının ağdalı filmlerinin aksine mutlu son ile noktalanmadı hayat...

“Beyoğlu’nun arka sokaklarında gördüm Cahide’yi. Yüzünün çizgileri hala incecik ama teni paralanmışçasına… Sağ elinde mavi ispirto şişesi vardı. Sol eliyle de dudakları arasında bekçi düdüğünü tutuyordu. Uzun uzadıya çaldı o düdüğü…”


Sinema beni hep korkuttu. Hep dedim ama, baştan değil, sonraları. Başlangıçta sadece büyülenmiştim. Sonra, çok sonra, insanların orada, film şeridinde, tek tek karelerde, sonra beyazperdede, sonra ekranda, çekim günündeki gibi kaldıklarını fark ettim. Hep öyle. Fotoğraftan daha korkunç. Fotoğraf hareket etmiyor, konuşamıyor. Fotoğraf duruk.

      Yukarıdaki fotoğraf değil, bir film karesi. Yaşarken ve yaşayarak intihar etmeyi seçmiş Cahide Sonku orada, film karesinde inanılmaz güzelliği ve gençliğiyle beliriyor. Mektup yazıyor. Önündeki kağıda yazmaya devam edecek, sahne sürdükçe yazmaya devam edecek.

Ya sonradan gördüğüm, yıpranmış, bilerek her şeyini yitirmeyi göze almış kadın? Cahide Sonku'yum ben demişti, telefon başında, Beyoğlu'nda bir eczanede, kumbaralı telefonun başında, Cahide Sonku'yum. Bir iki yıl sonra noktaladı. Başımı kaldırıp bakmıştım ve oydu. Bir iki yıl sonra ölüm haberini okudum.

      Oysa, görüyorsunuz, mektup yazıyor, dalgın, onu seyrettiğimizin bilincinde ama, seyredilmiyormuş gibi yapıyor. Yazı masası başında. Bütün gençliğiyle, bütün güzelliğiyle. Orada hep öyle kalacak...
selim ileri

The Clash - Garageland

2010-12-13T23:08:00.001+02:00

Zenginlerin ne halt ettiğini bilmek istemem /
Gitmek istemem onların gittiği yere /
Çok zeki olduklarını sanıyorlar ve de çok haklı /
Oysa hakikati bilen yalnız sokak çocukları.

–Strummer/Jones, The Clash

Emrah Serbes

2010-12-12T13:56:00.000+02:00

"kendimizi özgür zannediyoruz oysaki sadece ipimizi biraz uzun bırakmışlar."

İyi bir Beşiktaşlı ve aynı zamanda gençler alkara tayfasındanmış yanılmıyorsam ki aşağıdaki pankartı halkıntakımı ekibiyle açtıklarında polisin yazar diye parmağını kırmaya çalıştığını, gerekirse 9 parmakla da yazabileceğini güzel bir dille anlatmıştı. Polisiyedir hayata dair mevzulardır kıldır yündür ne yazsa okutan cinsten bir insan evladı.
Bir ankara polisiyesi behzat ç adlı komiser de Emrah Serbes'in "her temas iz bırakır" ve "son hafriyat" adlı romanlarının baş kahramanıdır, ilgilenenlere duyrula...

sen gittin ve herkes ölmeye başladı..

önce saniye teyze öldü sonra dedem sonra babaannem sonra yengem sonra eniştem. sonra eniştemin ölüm haberini bana veren bakkalı bıçakladılar eniştemin yedisinin okunduğu akşam. sonra sedat amca öldü sonra babam sonra öbür dedem bir de büyük deprem. otuzuma basmadan otuz tabut kaldırdım musalladan. babamdan öncekileri babamla beraber kaldırdık. ama ilk ölen hep babammış gibi geldi bana yıllarca. sanki oydu bu ahret furyasını başlatan. öyle değilmiş yeni anladım.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

zaten kim tam anlamıyla sağ kaldığını iddia edebilir ki bu kadar mevtanın ardından kim biraz zombileşmek istemez. daha kırılgan daha dikenli ve daha fukuyamacı olmaz. dedem ziraat mühendisiydi ama pek çok doktordan daha ilginç tıbbi hatıraları oldu.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

yalnızlıktan kudurmuş bir çocuğun arabaların kaportasını anahtarla çizmesi gibi ruhumun kemirilişi de hep sinsiceydi. buna rağmen ansızın berraklaştığı oluyor bulanık günlerin hâlâ soğuk biralar oluyor güzel kızlar oluyor. yağmurdan sonra saçlarını havluyla kurulaman gibi olmuyor tabii o kalibrede sevda görmedim. öptüm ama içime çekmedim.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

şimdi dilediğim sayfadan başlayabileceğim bir kitap öner bana. başsız sonsuz ve ortasız bir hikâye öner. bir üstat öner dergi kurmuş olmasın. ne çok utandık mazideki yaralardan her adımda ele geçirilme korkusundan. ismet özel mi metin altıok mu yoksa hiç mi ortak arkadaşımız kalmadı.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

elinden bir şey gelmemenin acısını iniş takımları olmayan melekler bilir. bir arabanın farlarına kilitlenip kalmış sincaplar bilir. suyun dibine ağır ağır çöken taşlar bilir. matkapla göğsünün ortasına açılmış bir pencere düşün. perdeyi aralayıp kendi yarandan bakıyorsun dünyaya. eskisi gibi acımıyor ve de asıl bu acıtıyor.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

love story tadında başlayan bir filmi potemkin zırhlısına çevirmeye ne hakkın var. çok şükür yaşıyoruz çok şükür yazıyoruz diyorum ama niye anlatıyorum bunları. belleğin unutuşa karşı mücadelesi mi sadece. ne münasebet bu benim senkronize yalnızlığım.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

birleşince kısa devre yapan parmak uçlarımız öldü önce. sonra yeşil öldü benim için sonra kahverengi. sonra ilk öpüştüğümüz yeri kalbinden bıçakladılar. on iki yıl geçti susmak ne kısaymış. sen böyle ne güzel sonsuza kadar susalım diyorsun. sonsuzluk bir gün herkesle konuşur sevgilim bunu da biliyorsun.

sen gittin ve herkes ölmeye başladı

31 mart 1998–

“Beşiktaş yeryüzünün en gerçeküstü takımıdır”

2010-12-10T14:47:00.000+02:00

“Beşiktaş yeryüzünün en gerçeküstü takımıdır” Zeki Demirkubuz

- İlkokuldan beri Beşiktaşlıyım. Şampiyon olduğumuzda Denizli Atatürk Stadı’ndaydım. Tribünde bir genç dikkatimi çekti. Toraman golü atınca gözleri dolarak tişörtünü çıkarıp bayrak gibi kaldırdı. “Din iman, Beşiktaş ulan” yazıyordu üstünde. Denizli’den dönerken uçak inişe geçtiğinde Beşiktaşlılar üçlü çekiyordu. Beşiktaş bu zor ve kıyıcı ülkede hayata tutunma, onu anlamlandırma sanatıdır.
-Hiçbir Beşiktaşlı takımın şampiyon olacağını tahmin edemez. Beşiktaş yeryüzünün en gerçeküstü takımıdır. Karakterdir, akıl dışıdır, ne zaman ne yapacağı belli olmaz. Her sezon her şey olabilir. Şampiyon da olabiliriz, bu şampiyonluk burnumuzdan da gelebilir...

Her Akşam Sarhoş

2010-12-07T23:08:00.003+02:00

Dario Moreno'nun pek içten söyleyip kendinden geçtiği güzide eser, "Pazar Bir Ticaret Masalı" filmi ile tekrar damarımıza zerk edilmişti. Dinleyip de, coşmayanı ve içmeyeni en azından hırpalamak lazım derim ...
Ha bu arada filmi de izleyelim izlettirelim Tayanç Ayaydın ve Genco Erkal başta olmak üzere harika oyunculuklar, müzikler ve güzel bir hikaye, gerçekler...

2008 Altın Portakal ödüllerinde baya ödül kaldırıp dikkatleri üerine çekmişti ki yönetmeninin Ben Hopkins olması, nasıl yaa dedirtir. Bildiğin bizi anlattan Türk filmi lan bu desek de adam baya bir benimsemiş biim kültürü, çok da güzel bir film çekmiş, sağolsun...

sarhosum aaaah
dusunmekten
oldum ben aaaah
hep sevmekten

her aksam
votka, raki ve sarap
ictikce delirir insan olur harap
kurtar beni bundan ne olursun ya rab
bitsin artik bu korkunc serap serap
her aksam
votka, raki ve sarap
ictikce delirir insan olur harap
kurtar beni bundan ne olursun ya rab
bitsin korkunc serap

bittim ben aaah
dusunmekten
yoruldum aaah
hep sevmekten

her aksam
votka, raki ve sarap
ictikce delirir insan olur harap
kurtar beni bundan ne olursun ya rab
bitsin artik bu korkunc serap serap
her aksam
votka, raki ve sarap
ictikce delirir insan olur harap
kurtar beni bundan ne olursun ya rab
bitsin korkunc serap

Spaced

2010-12-07T16:22:00.000+02:00

99 itibariyle birçoklarının hayatına girip sadece 2 sezon(14bölüm) sürerek tadı damaklarda bile kalmayan, her daim özleten fevkaladenin fevki diye nitelendirebilceğimiz manyak İngiliz dizi şeysi.
İngiliz aksanı, kültürü ve mizahını benim gibi seven ve hala izlemeyenler hiç vakit kaybetmeden indirip defalarca izleyerekten, salya akıta akıta gülebilirler rahatlıkla.

Sevilesi yaratık Simon Pegg'in ekürisi Nick Frost ve yönetmen Edgar Wright'ın kotardığı mükemmel geyik dizinin ardından aynı ekibin Shaun of the Dead ve Hot Fuzz filmleri de peşpeşe izlenip karın kasları itinayla çalıştırılıp komaya girilebilir, tavsiyedir...
Sevgiliden yenen tekme ardından ev arayışları ve ortakça girişilen ev muhabbeti sonrası olaylar gelişir. Birbirinden enteresan apartman sakinleri, çizgiroman tadında yaşanan hadiseler, bolca alkol ve ot kokusu, onlarca filme delice yapılan göndermeler ve ne güzel şeysin lan sen dedirterek biten vazgeçilmezler arasında yer alan efsane tv dizisi.